Wypławczak garbaty

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Wypławczak garbaty
Limapontia capitata[1]
(O.F. Müller, 1774)
Ilustracja
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ mięczaki
Gromada ślimaki
Podgromada Heterobranchia
Infragromada tyłoskrzelne
Rząd workojęzykowe
Podrząd Plakobranchacea
Nadrodzina Limapontioidea
Rodzina Limapontiidae
Rodzaj Limapontia
Synonimy
  • Chalidis coerulea Quatrefages, 1844
  • Limapontia nigra Johnston, 1836
  • Planaria limacina Fabricius[2]

Wypławczak garbaty, limaponcja[potrzebny przypis] (Limapontia capitata) – niewielki, bezmuszlowy bałtycki ślimak tyłoskrzelny o pozbawionym wyrostków ciele. Upodabnia go ono bardziej do wypławków, niż ślimaków – stąd polska nazwa rodzajowa. W związku z niewystępowaniem muszli, brak również wyraźnego worka trzewiowego. Na środku grzbietu znajduje się charakterystyczny garb, któremu mięczak zawdzięcza z kolei polską nazwę gatunkową. Kolor czarniawy w jaśniejsze punkty z wyjątkiem białawych: głowy, garbu oraz tylnego końca ciała. Długość do 8 mm.[3][4]

Limaponcja porusza się powoli, żywiąc się jednokomórkowymi zielenicami i okrzemkami. W rozwoju posiada stadia larw planktonicznych. Umieszczona w wodzie słodkiej, wydziela dużo białawego śluzu, pachnącego bardzo silnie podobnie do stęchłej mąki. Wypławczak to jeden z najczęściej spotykanych tyłoskrzelnych ślimaków bałtyckich[potrzebny przypis]. Zamieszkuje stosunkowo pospolicie[potrzebny przypis] płytkie i zaciszne, często silnie wysłodzone zatoki morskie, gdzie bytuje wśród wodorostów, rzadziej na dnie mulistym z dużą zawartością materii organicznej. Prócz Bałtyku, ślimak ten występuje również w innych morzach europejskich, od Portugalii do Morza Białego.[3][4]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Limapontia capitata, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. Limapontia capitata (ang.). World Register of Marine Species.
  3. a b Ludwik Żmudziński: Świat zwierzęcy Bałtyku. Warszawa: Wydawnictwa Szkolne i Pedagogiczne, 1990, s. 58, 128-129. ISBN 83-02-02374-4.
  4. a b Mały słownik zoologiczny. Bezkręgowce. Warszawa: Wiedza Powszechna, 1976, s. 424.