Przejdź do zawartości

Wysięk (hydrologia)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Ols źródliskowy na rozległym wysięku w Nadleśnictwie Wejherowo

Wysięk (helokren), również zwilżenie[1] – miejsce słabego, nieskoncentrowanego sączenia się wód gruntowych na powierzchnię terenu. Zazwyczaj woda ta pozbawiona jest odpływu, wskutek tego powstaje teren podmokły[1]. Wysączająca się woda powoduje zawilgocenie terenu i nie ma widocznego odpływu na zewnątrz, lecz paruje lub ponownie infiltruje. Stąd wyróżnia się wysięki ewaporacyjne, infiltracyjne i infiltracyjno-ewaporacyjne[2][3]. Wysięki mogą być stałe lub okresowe.

Zobacz też

[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. a b Jerzy Kowalski, Hydrogeologia z podstawami geologii, Jerzy Sobota (red.), wyd. III, UWP, s. 93.
  2. Jezioro.com.pl - Warmia i Mazury - informacje, turystyka, przyroda [online], www.jezioro.com.pl [dostęp 2025-11-20].
  3. Wysięk » Opis » co to? » Definicja pojęcia [online], Ekologia.pl [dostęp 2025-11-20].