Wzdłużnik

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Wzdłużniki - elementy konstrukcyjne szkieletu tradycyjnej jednostki pływającej. Są to belki biegnące wzdłuż jednostki na całej jej długości lub tylko w jej części, rozmieszczone symetrycznie od wewnątrz po obu stronach dna, obła i burt, lub równolegle do nich we wnętrzu kadłuba. Stanowią wiązania poprzecznych elementów jednostki. Mogą spełniać dodatkowo funkcję oparcia dla innych elementów. Większość z nich nadaje jednocześnie jednostce kształt. Wzdłużnik nie może jedynie biec wzdłuż dna jednostki, gdyż znajduje się tam stępka z towarzyszącymi jej elementami.

W zależności od położenia w kadłubie wyróżnia się:

  • wzdłużniki burtowe - umieszczone na różnych wysokościach wzdłuż burt, ale nie wzdłuż styku burty z pokładem lub dnem
  • wzdłużniki denne - biegnące na różnych szerokościach wzdłuż dna, ale nie przy oble
  • wzdłużniki obłowe - umieszczone na styku burty z dnem
  • wzdłużniki pokładnikowe - biegnące wzdłuż styku burty z pokładem, mogą być oparte o ramę wręgową lub stanowić oparcie dla końców pokładników lub półpokładników (czyli końców belek zwieńczających ramę wręgową)
  • wzdłużniki pokładowe - biegnące pod powierzchnią pokładu, ale bliżej osi jednostki niż wzdłużniki pokładnikowe
  • wzdłużniki odcinkowe - wzmacniające, jeśli zachodzi taka potrzeba, inne wzdłużniki na części ich długości, np.
    • wzdłużniki wantowe - biegnące przy wzdłużnikach pokładnikowych, wzmacniające je w obrębie podwięzi wantowych
  • wzdłużniki pośrednie - dodatkowe wzdłużniki spełniające tę samą rolę, co wzdłużniki denne lub burtowe, umieszczone pomiędzy nimi a stępką, obłem lub krawędzią pokładu