Y-chromosomalny Adam

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Y-chromosomalny Adam – w teorii współczesnej genetyki hipoteza zakładająca, że istniał ostatni wspólny przodek w linii ojcowskiej (przodek patrylinearny), od którego pochodzą współcześni ludzie.

W pierwszej dekadzie XXI w. szacowano, że Y-chromosomalny Adam żył około 60–140 tys. lat temu w Afryce. W roku 2014 opublikowano jednak badania, wg których miało to miejsce ok. 338 tys. lat temu[1]. Kolejni badacze zakwestionowali jednak te szacunki, wskazując na okres ok. 208 tys. lat temu[2]. Między obiema grupami wywiązała się polemika[3][4].

Chromosom Y jest chromosomem płciowym przekazywanym wyłącznie od ojca do syna. Od Y-chromosomu Adama powinny pochodzić Y-chromosomy wszystkich współczesnych mężczyzn. Współcześni Y-chromosomalnemu Adamowi oraz część żyjących przed nim, mieli inny Y-chromosom, ale ich rody z biegiem czasu w linii męskiej wymarły.

Y-chromosomalny Adam stanowi odpowiednik tak zwanej mitochondrialnej Ewy, która żyła w Afryce ok. 140–240 tys. lat temu[1].

Zobacz też[edytuj]

Przypisy[edytuj]

  1. a b Publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Fernando L. Mendez i inni, An African American paternal lineage adds an extremely ancient root to the human Y chromosome phylogenetic tree, „American Journal of Human Genetics”, 92 (3), 2013, s. 454–459, DOI10.1016/j.ajhg.2013.02.002, PMID23453668, PMCIDPMC3591855.
  2. Publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Eran Elhaik i inni, The 'extremely ancient' chromosome that isn't: a forensic bioinformatic investigation of Albert Perry's X-degenerate portion of the Y chromosome, „European journal of human genetics: EJHG”, 22 (9), 2014, s. 1111–1116, DOI10.1038/ejhg.2013.303, PMID24448544, PMCIDPMC4135414.
  3. Publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Fernando L. Mendez i inni, Reply to 'The 'extremely ancient' chromosome that isn't' by Elhaik et al, „European journal of human genetics: EJHG”, 23 (5), 2015, s. 564–567, DOI10.1038/ejhg.2014.148, PMID25315660, PMCIDPMC4402626.
  4. Publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Eran Elhaik i inni, Reply to Mendez et al: the 'extremely ancient' chromosome that still isn't, „European journal of human genetics: EJHG”, 23 (5), 2015, s. 567–568, DOI10.1038/ejhg.2014.227, PMID25315661, PMCIDPMC4402642.

Linki zewnętrzne[edytuj]