Ząb nadliczbowy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Ząb nadliczbowy (łac. dens supranumerarius) – ząb nadmiarowy poza typowymi 32 (u człowieka) zębami o nieprawidłowej budowie, np. potworniaki, zęby stożkowate.

Zazwyczaj zęby nadliczbowe usuwa się, gdyż z powodu nieprawidłowej budowy nie mogą pełnić swojej funkcji oraz są przeszkodą w wyrzynaniu się pozostałych zębów stałych.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Stanisław B. Bartkowski: Chirurgia szczękowo-twarzowa. Podręcznik dla studentów i lekarzy. Wyd. 3. Kraków: Collegium Medicum UJ, 1996. ISBN 83-86101-42-3.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]