Zapalenie tkanki łącznej

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Zapalenie tkanki łącznej
cellulitis
ICD-10

L03

L03.0

Zapalenie tkanki podskórnej palca ręki i stopy

L03.1

Zapalenie tkanki łącznej innych części kończyny

L03.2

Zapalenie tkanki łącznej twarzy

L03.3

Zapalenie tkanki łącznej tułowia

L03.8

Zapalenie tkanki łącznej o innej lokalizacji

L03.9

Nieokreślone zapalenie tkanki łącznej

Cellulitis. Zainfekowana lewa kończyna dolna.

Zapalenie tkanki łącznej, cellulitis (łac. cellulitis) – choroba skóry i tkanki łącznej podskórnej, wywoływana przez infekcję bakteryjną (szczepy Staphylococcus aureus i Streptococcus pyogenes).

Choroba często występuje po wcześniejszym zranieniu, ukąszeniu lub poparzeniu, najczęściej na odsłoniętych partiach ciała[1].

Głównymi objawami są: silne zaczerwienienie skóry (mogącej przybierać nawet odcień purpurowy), ból oraz uczucie pieczenia. Ponadto, na początku rozwoju choroby, mogą występować: ból głowy, nudności, a także gorączka. Samo zapalenie może w praktyce sięgać głębiej, poza tkanki łączne (na przykład do węzłów limfatycznych).

Jako metodę leczenia stosuje się antybiotykoterapię w postaci doustnej i zastrzyków dożylnych. Z metod poza-farmakologicznych najczęściej zalecana jest elewacja zajętej kończyny.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Gabriel Virella: Mikrobiologia i choroby zakaźne. Wrocław: "Urban & Partner", 2000, s. 121. ISBN 83-85842-59-4.

Star of life.svg Przeczytaj ostrzeżenie dotyczące informacji medycznych i pokrewnych zamieszczonych w Wikipedii.