Cellulit

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Nie mylić z: cellulitis.
Cellulit na pośladkach i udach

Cellulit – nieprawidłowe rozmieszczenie tkanki tłuszczowej, występujące razem z obrzękowo-włóknistymi zmianami tkanki podskórnej. Pojawia się po okresie dojrzewania, nasilają się w ciąży, menopauzie i w zaburzeniach hormonalnych[1]. Efektem jest nierówna i pofałdowana powierzchnia skóry ud, bioder, kolan, pośladków, ramion i sutków. Na skórze tych partii ciała mogą być widoczne guzki i zgrubienia, czasami mogą one powodować ból.

Zmiany występują przede wszystkim wśród kobiet i młodych dziewcząt i powodowane są prawdopodobnie przez nadmiar estrogenów w ich organizmie. Cellulit rzadko występuje u mężczyzn[1].

Objawy i charakterystyka[edytuj]

Objawy cellulitu dzieli się na dwie grupy[2]:

  • objawy subiektywne – zgłaszane przez pacjentów, najczęściej dotyczą uczucia ciężkości, nadmiernego napięcia kończyn dolnych, a także skurczy, parestezji i mrowienia. Okresowo może występować nagły ból o niewielkim nasileniu.         
  • objawy zauważalne przez lekarza – widoczny efekt skórki pomarańczowej i objaw materacowy. Występują nierówności i pofałdowania  powierzchni skóry, a także rozstępy oraz zmiany  w zakresie nadmiernej pigmentacji skóry. Badania mogą ujawnić obrzęk tkanki podskórnej, mikrowynaczynienia, a także żylaki i zmiany troficzne w tkankach skóry.

Klasyfikacja[edytuj]

Wyróżnia się cztery stopnie rozwoju cellulitu, związane ze zmianami termograficznymi, klinicznymi i histopatologicznymi[3]:

  • stadium I – zmniejszenie elastyczności skóry
  • stadium II – zmniejszenie elastyczności skóry, bladość cery, ujemny wynik testu uszczypnięcia
  • stadium III – zmniejszenie elastyczności skóry, bladość cery, miejscowo dodatni wynik testu uszczypnięcia, drobne grudki, efekt skórki pomarańczowej
  • stadium IV – zmniejszenie elastyczności skóry, bladość cery, wyraźnie dodatni wynik testu uszczypnięcia, większe grudki.
Zmiany tkanki podskórnej. Legenda: Tieflegende Fettschichten – jednorodna warstwa tłuszczu położona głęboko pod skórą; Hypodermische Fettzellen – pojedyncze komórki tłuszczowe

Leczenie[edytuj]

W leczeniu dąży się do poprawy mikrokrążenia, lipolizy i odbudowy skóry. Stosowane są zabiegi medyczne – mezoterapia igłowa, lipoliza, liposukcja – oraz kosmetyczne: mezoterapia bezigłowa, masaż podciśnieniowy (endermologia), jonoforeza, ultradźwięki, elektrostymulacja, krioterapia[3].

Przypisy

  1. a b Rossi AB., Vergnanini AL. Cellulite: a review. „Journal of the European Academy of Dermatology and Venereology”. 14 (4), s. 251–262, 2000. DOI: 10.1046/j.1468-3083.2000.00016.x. PMID: 11204512. 
  2. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Mariola Gałązka, Anna Galęba, Hassan Nurein. Cellulit jako problem medyczny i estetyczny – etiopatogeneza, objawy, diagnostyka i leczenie. „Hygeia Public Health”. 49 (3), s. 425-430, 2014. [dostęp 2017-10-05]. 
  3. a b publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Katarzyna Janda, Anna Tomikowska. Cellulit – Przyczyny, profilaktyka, leczenie. „Roczniki Pomorskiej Akademii Medycznej w Szczecinie”. 60 (103), s. 29–38, 2014. [dostęp 2017-10-05]. 

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.