Cellulit

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Cellulit na pośladkach i udach

Cellulit[a] (skórka pomarańczowa), właściwa medyczna nazwa to lipodystrofia – nieprawidłowe rozmieszczenie tkanki tłuszczowej, występujące razem z obrzękowo-włóknistymi zmianami tkanki podskórnej. Pojawia się po okresie dojrzewania, nasilają się w ciąży, menopauzie i w zaburzeniach hormonalnych[1]. Efektem jest nierówna i pofałdowana powierzchnia skóry ud, bioder, kolan, pośladków, ramion i sutków. Na skórze tych partii ciała mogą być widoczne guzki i zgrubienia, czasami mogą one powodować ból.

Zmiany występują przede wszystkim wśród kobiet i młodych dziewcząt i powodowane są prawdopodobnie przez nadmiar estrogenów w ich organizmie. Cellulit rzadko występuje u mężczyzn[1].

Objawy i charakterystyka[edytuj]

Objawy cellulit dzieli się na dwie grupy[2]:

1. Objawy subiektywne - zgłaszane przez pacjentów, najczęściej dotyczą uczucia ciężkości, nadmiernego napięcia kończyn dolnych, a także skurczy, parestezji i mrowienia. Może występować okresowy, nagły ból o niewielkim nasileniu.         

2. Objawy zauważalne przez lekarza – widoczny efekt „skórki pomarańczowej” i „objaw materacowy”. Występują nierówności i pofałdowania  powierzchni skóry, a także rozstępy oraz zmiany  w zakresie nadmiernej pigmentacji skóry. Badania mogą ujawnić obrzęk tkanki podskórnej, mikrowynaczynienia, a także żylaki i zmiany troficzne w tkankach skóry.

Klasyfikacja[edytuj]

Wyróżnia się cztery stopnie rozwoju cellulitu, związane ze zmianami termograficznymi, klinicznymi histopatologicznymi[3].

  • Stadium I - zmniejszenie elastyczności skóry,
  • Stadium II - zmniejszenie elastyczności skóry, bladość cery, ujemny wynik „testu uszczypnięcia”,
  • Stadium III - zmniejszenie elastyczności skóry, bladość cery, miejscowo dodatni wynik „testu uszczypnięcia”, widoczność drobnych grudek, efekt pomarańczowej skórki”,
  • Stadium IV - zmniejszenie elastyczności skóry, bladość cery, wyraźnie dodatni wynik „testu uszczypnięcia”, obecność większych grudek.
    Zmiany tkanki podskórnej. Legenda: Tieflegende Fettschichten – jednorodna warstwa tłuszczu położona głęboko pod skórą; Hypodermische Fettzellen – podskórne pojedyncze komórki tłuszczowe.

Leczenie[edytuj]

Cellulit nie jest groźny dla zdrowia, jednak może być uważany za poważny defekt estetyczny. Problem cellulitu bardziej dokuczliwy jest latem, gdy kobiece biodra i pośladki nie są całkowicie ukryte[4].

Cellulitu się nie leczy, lecz redukuje w największym, możliwym stopniu. Na zabieg najczęściej decydują się kobiety które, mają jasną skórę, na której cellulit jest bardziej widoczny. Także kobiety z lekką nadwagą z widoczną pomarszczoną pofałdowaną skórą na udach i pośladkach u których masaże, kremy oraz inne dostępne metody nie przyniosły spodziewanych rezultatów[4].

Zabieg redukcji cellulitu jest bezpieczny jednak nie można całkowicie wykluczyć takich powikłań jak: reakcje alergiczne, zmiany czucia, blizny, krwiaki, obrzęki i miejscowe infekcje. Powikłania występują sporadycznie i zależą od bardzo wielu czynników[4][5].

Wyróżnia się wiele metod redukcji cellulitu, m.in.:

  • Cellulaze – zabieg w którym wykorzystuje się impulsy laserowe. Obszar objęty cellulitem jest znieczulany, a następnie na tym obszarze, w niewielkich nacięciach umieszczane są kaniule laserowe, których zadaniem jest stopienie nadmiaru tkanki tłuszczowej oraz stymulacja produkcji nowych włókien kolagenowych. Na koniec zabiegu obszar ten owijany jest bandażem w celu lepszego wchłonięcia płynów[4].
  • VelaShape – metoda ta wykorzystuje podczerwień, fale radiowe i masaż mechaniczny w jednym. Tkanka tłuszczowa zostaje spalona przez ciepło, a sam zabieg jest tak mało inwazyjny, że nawet nie wymaga znieczulenia[4].
  • Vaser Shape – metoda ta podobnie jak poprzednia nie wymaga znieczulenia a różnica polega na tym, że zbędny tłuszcz wypalany jest za pomocą fal ultradźwiękowych[4][5].
  • Venus Freeze – w tej metodzie wykorzystuje się wielobiegunowe fale radiowe z impulsem magnetycznym. Wybrany obszar smarowany jest kremem glicerynowym, a następnie podgrzewany przy pomocy specjalnej głowicy i w ten sposób wypalana jest tkanka tłuszczowa[4].

Uwagi

  1. Nie należy mylić z cellulitisem, pojęciem oznaczającym zapalenie tkanki łącznej.

Przypisy

  1. a b Rossi AB., Vergnanini AL. Cellulite: a review. „Journal of the European Academy of Dermatology and Venereology : JEADV”. 4 (14), s. 251–62, lipiec 2000. PMID: 11204512. 
  2. Gałązka M., Galęba A. Nurein H., "Cellulit jako problem medyczny i estetyczny – etiopatogeneza, objawy, diagnostyka i leczenie", Hygeia Public Health  2014, 49(3): 425-430
  3. Janda K., Tomikowska A., "Cellulit - Przyczyny, profilaktyka, leczenie", Roczniki Pomorskiej Akademii Medycznej w Szczecinie, 2014
  4. a b c d e f g Leczenie cellulitu. [dostęp 2016-04-13].
  5. a b J.L. Pfenninger, G.C. Flower, A. Kaszuba: Procedury zabiegowe i diagnostyczne w dermatologii i medycynie estetycznej. Elselvier Urban&Partner, 2012.

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.