Zapora Pong

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Zapora Pong
Państwo  Indie
Rzeka Beas
Typ zapory betonowa
Funkcja energetyczna
rekreacyjna
Położenie na mapie Himachal Pradeshu
Mapa lokalizacyjna Himachal Pradeshu
Zapora Pong
Zapora Pong
Położenie na mapie Indii
Mapa lokalizacyjna Indii
Zapora Pong
Zapora Pong
Ziemia 31°58′17″N 75°56′50″E/31,971389 75,947222

Zapora Pong, znana także jako Zapora Beas – zapora i elektrownia wodna na rzecze Beas, zlokalizowana w północnej części Indii (stan Himachal Pradesh) w okolicy miasta Talwara. Celem zrealizowanej pomiędzy 1961 a 1974 rokiem inwestycji stała się irygacja rozległych obszarów stanu Himachal Pradesh oraz produkcja energii. W chwili oddania do użytku Zapora Pong stanowiła najwyższą tamę w Indiach. W obszarze powstałego w wyniku spiętrzenia sztucznego rezerwuaru (Maharana Pratap Sagar) znajduje się obecnie rezerwat ptaków.

Pierwsze plany budowy zapory wodnej na wspomnianym obszarze opracowane zostały w połowie lat dwudziestych XX wieku. Budowa zapory zrealizowana została pomiędzy 1961 a 1974 rokiem. Funkcjonująca w ramach kompleksu elektrownia wodna została ukończona w latach 1978-1983. Całkowita długość zapory wynosi 1951 metrów, zaś jej wysokość 133 metry. Powierzchnia powstałęgo w wyniku spiętrzenia sztucznego rezerwuaru wodnego wynosi 260 km², a jego maksymalna pojemność 8 570 000 000 m³. Funkcjonująca w ramach kompleksu elektrownia wodna składa się z sześciu turbin wodnych. Ich całkowita moc wynosi 360 MW[1].

Konsekwencją postania zapory wodnej Pong stało się wysiedlenie z miejsca dotychczasowego zamieszkania około 150 tysięcy osób.[2].

Przypisy

  1. K. Pushpendra, K. Agarwal (red.),Hydrology and Water Resources of India, Springer, Berlin-Heildelberg-New York, 2007, s. 391.
  2. B. Termiński, Przesiedlenia inwestycyjne: Nowa kategoria migracji przymusowych, Oficyna Wydawnicza Łośgraf, Warszawa, 2012, s. 262.