Zasada kasowa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Zasada kasowa (ang. cash basis) – zasada polegająca na zaliczaniu do przychodów danego okresu tylko tych przychodów, które nastąpiły w wyniku rzeczywistego wpływu środków pieniężnych do kasy lub na rachunek bankowy przedsiębiorstwa. To samo dotyczy poniesionych kosztów, a więc ujmowania w księgach danego okresu sprawozdawczego tylko tych kosztów, które są związane z rzeczywistą wypłatą środków pieniężnych (np. z kasy, z banku). Zasada ta ma charakter anachroniczny i jest czasami stosowana w niektórych przepisach podatkowych. Nie ma natomiast zastosowania przy prowadzeniu ksiąg rachunkowych[1]

Zasada ta jest przeciwieństwem zasady memoriałowej.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Zbigniew Messner, Józef Pfaff, Rachunkowość finansowa, Warszawa: wyd. Stowarzyszenie Księgowych w Polsce, [2007], ISBN 978-83-7228-207-1, OCLC 749197463.