Zbieżność (optyka)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Zbieżność (stopień kolimacji) w optyce jest to miara odstępstwa wiązki światła od równoległości. Wyraża ją wzór

Z=\frac{1}{f}

gdzie f jest odległością od pewnej płaszczyzny odniesienia do miejsca zogniskowania wiązki. W przypadku układów optycznych f jest często ogniskową tego układu. Jednostką zbieżności jest dioptria.

W przezroczystym ośrodku materialnym o współczynniku załamania n definiuje się zbieżność zredukowaną

 Z_z=\frac{n}{f}

Wiązka światła jest zbieżna, gdy promienie światła zbiegają się do jednego punktu. Wówczas Z > 0. Wiązkę nazywamy rozbieżną, wówczas gdy Z < 0 - promienie wówczas rozbiegają się (ewentualny punkt skupienia leży przed płaszczyzną odniesienia). W przypadku gdy Z = 0, wiązka światła jest równoległa. Zbieżność tej samej wiązki światła (gdy Z ≠ 0) może być różna dla dla różnych obserwatorów.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]