Zbieractwo

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Zbieractwo – zbieranie płodów dziko rosnących roślin, między innymi runa leśnego, stanowiące podstawę utrzymania społeczeństw pierwotnych, jedna z najstarszych form gospodarki, występowało zwykle w połączeniu z łowiectwem, tworząc wraz z nim podstawę pierwotnego podziału pracy. Jako forma utrzymania niektórych społeczeństw zachowało się do czasów współczesnych.

Również jako podstawa utrzymania mniej zamożnych osób (np. zbieractwo złomu) oraz mało precyzyjna alternatywna nazwa dla: kolekcjonerstwo, gromadzenie, zbieranie znaczków pocztowych, zbieractwo pieśni ludowych, pamiątek przeszłości itp.