Zespół Bálinta

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Zespół Bálinta (ang. Balint syndrome) – rzadki zespół neurologiczny, objawiający się bezładem okoruchowym z niezdolnością do fiksacji wzroku. Występuje u pacjentów z obustronnym uszkodzeniem kory płatów ciemieniowych (w obrębie pól Brodmanna 19 i 7). Opisany przez Rezső Bálinta w 1909[1]. Jednym z objawów jest simultanagnozja.

Przypisy

  1. R. Balint. Seelenlähmung des "Schauens", optische Ataxia, räumliche Störung der Aufmerksamkeit. Monatsschrift für Psychiatrie und Neurologie 25, ss. 51-81 (1909)

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.