Zespół Kleinego-Levina

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Inne zaburzenia snu
ICD-10 G47.8

Zespół Kleinego-Levina – zespół objawów, na który składają się napady żarłoczności (hiperfagia) i pobudzenia seksualnego z naprzemiennie występującymi okresami nadmiernej senności. Zespół dotyczy głównie chłopców w okresie dorastania.

Etiologia[edytuj | edytuj kod]

W rozwoju zespołu rozważa się zaburzenie czynności podwzgórza lub ogniskami uszkodzenia w osi podwzgórze-przysadka. Opisywane były przypadki po urazach głowy i zapaleniach mózgu o różnej etiologii.

Objawy[edytuj | edytuj kod]

  • okresowa hipersomnia w postaci nieregularnym epizodów nasilonej senności, trwające kilka dni do kilku tygodni,
  • żarłoczność - manifestuje się w stanie czuwania,
  • pobudzenie seksualne - nadmierna aktywność i odhamowanie prowadzące do czynności rozładowujących napięcie seksualne,
  • zaburzenia nastroju - napady złości, drażliwość, agresja,
  • zaburzenia świadomości, niekiedy omamy, urojenia, osłabienie pamięci i zaburzenia koncentracji uwagi.

Napady mogą nawracać w odstępach kilkumiesięcznych a w większości przypadków zespół ma tendencję do samoistnego ustępowania.

Eponim[edytuj | edytuj kod]

Nazwa zespołu pochodzi od Williego Kleine'a i Maxa Levina[1][2].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Jeffrey L Cummings: Neuropsychiatria. M.S. Mega. Wrocław: URBAN&PARTNER, 2005. ISBN 83-89581-42-.

Przypisy

  1. W. Kleine. Periodische Schlafsucht. Monatsschrift für Psychiatrie und Neurologie, 1925, 57: 285-320.
  2. M. Levin. Periodic somnolence and morbid hunger: A new syndrome. Brain, Oxford, 1936, 59: 494-504.

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.