Zgarb rogaty

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Zgarb rogaty
Centrotus cornutus
Linnaeus, 1758
Ilustracja
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ stawonogi
Podtyp sześcionogi
Gromada owady
Rząd pluskwiaki
Podrząd cykadokształtne
Nadrodzina Membracoidea
Rodzina zgarbowate
Rodzaj Centrotus
Gatunek zgarb rogaty

Zgarb rogaty (Centrotus cornutus) – gatunek pluskwiaka z rodziny zgarbowatych (Membracidae), owad o bardzo charakterystycznej budowie ciała.

Opis[edytuj | edytuj kod]

Ciało długości 7-8 mm, ciemnobrunatne, pokryte białawymi włoskami. Bardzo charakterystyczne silnie rozrośnięte przedplecze z 3 wyrostkami (garbami). Owad posiada aparat gębowy kłująco-ssący[1], za pomocą którego odżywia się, wysysając soki z roślin.

Pokarm[edytuj | edytuj kod]

Spotykany jest na roślinach z rodzajów Cirsium, Carduus, Urtica (larwy) oraz Populus, Quercus, Rubus (osobniki dorosłe)[2]. Jako szkodnik nie ma dużego znaczenia.

Biologia[edytuj | edytuj kod]

Samica składa po kilka jaj na łodydze roślin zielnych. Wylęgające się larwy żerują na tych roślinach. Osobniki dorosłe pobierają pokarm z roślin krzewiastych i drzewiastych[3]. Składanie jaj przez samicę zgarba rogatego ma miejsce w końcu czerwca i na początku lipca. W temperaturze 20±1 °C embriogeneza u tego owada trwa średnio 30 dni, a rozwój pierwszych larw 36±2,4 dni. Ontogeneza zgarba rogatego mieści się w zakresie 15,5±4-6 miesięcy, ponieważ larwy zimują dwukrotnie: najpierw trzecie, a później piąte stadium larwalne. Za przyczynę wydłużonego cyklu życiowego owada uważa się rosnącą konkurencję wewnątrzgatunkową, co zwiększa prawdopodobieństwo życia w przegęszczonej populacji[4].

Larwa zgarba rogatego

Występowanie[edytuj | edytuj kod]

Zgarb rogaty występuje w całej Europie, Azji Mniejszej, na Zakaukaziu, w Kazachstanie oraz w zachodniej i środkowej Syberii[5].

Ciekawostki[edytuj | edytuj kod]

Niektóre gatunki z rodziny zgarbkowatych charakteryzują się ciekawymi zachowaniami behawioralnymi, jak opieka rodzicielska nad jajami i nimfami czy porozumiewanie się przy pomocy sygnałów akustycznych. Nie dotyczy to jednak rodzimych zgarbów rogatych[6].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Pławiszczikow N. 1957. Klucz do oznaczania owadów. PWRiL. Warszawa: 139.
  2. Świerczewski D, Stroiński A. 2011. The frist records of the Nearctic treehopper Sictocephala bisonia in Poland (Hemiptera: Cicadomorpha: Membracidae) with some comments on this potential post. Polish Journal of Entomology/Polskie Pismo Entomologiczne 80: 13-22.
  3. Arzone A. 1971. Illustration of the biological cycle of Centrotus cornutus L. in Piedmont (Hem. Hom. Membracidae). Annali della Facolta di Scienze Agrarie della Universita degli Studi di Torin 6: 283-322.
  4. Mueller 1984. On the voltinism (generation sequence) of the treehopper Centrotus cornutus (L.) (Homoptera Auchenorrhyncha: Membracidae) and on the anidation of pluriannual insects. Zool. Jahrb. (anat. Ontog. Tiere) 111: 321-337.
  5. Źródło: Fauna Europea
  6. Dietrich C.H., Mckamey S. H., Deitz L. L. 2001. Morphology-based phylogeny of the treehopper family, Membracidae (Hemiptera: Cicadomorpha: Membracoidea). Systematic Entomology 26: 213-239.