Zmarszczka nakątna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Oko ze zmarszczką nakątną

Epicanthus (zmarszczka nakątna oka) - pionowy fałd skórny zwykle pokrywający obydwa przynosowe kąty oka.

Obecność zmarszczki nakątnej może świadczyć o zahamowaniu wzrostu środkowej części twarzy. Często występuje w zespołach wad wrodzonych, zwłaszcza w zespole Downa, a także w zespole kociego krzyku, alkoholowym zespole płodowym oraz u wcześniaków. Spotykana jest także jako anomalia izolowana.

Zmarszczka nakątna u Azjatów różni się od tej będącej wadą rozwojową tym, że fałd skórny zaczyna się na krawędzi dolnej powieki i biegnie do góry ponad powieką górną.

Aspekt anatomiczny[edytuj | edytuj kod]

Powieka górna (łac. palpebra superior) pokryta jest bardzo cienką skórą, pod którą leży część powiekowa mięśnia okrężnego oka. Następną warstwę tworzy tarczka (łac. tarsus superior) zbudowana z chrząstki włóknistej, tarczka usztywnia powiekę i nadaje jej kształt, wyróżnia się dwie części powieki górnej – oczodołową (łac. pars orbitalis) i tarczkową (łac. pars tarsalis). Między oczodołową a tarczkową częścią powieki występuje rowek górny (łac. sulcus orbitalis superior). Na rowek nawisa fałda powiekowa (łac. plica palebrae).

W przypadku fałdy mongolskiej, fałda powiekowa przykrywa tarczkę. Fałda ta rozpoczyna się poniżej kąta przyśrodkowego (łac. anguli oculi medialis) szpary powiekowej, która jest wąska (pozioma lub esowata), zasłaniając kąt – jest to fałd przyśrodkowy (łac. epicanthus medialis) zwany też fałdą nakątną wewnętrzną (łac. epicanthus internus).

Rola fałdy mongolskiej[edytuj | edytuj kod]

Silnie rozwinięta podściółka tłuszczowa chroni narząd łzowy i gałkę oczną przed zimnem, zaś wąska szpara oczna chroni siatkówkę oka przed rażącym blaskiem.

Występowanie fałdy mongolskiej[edytuj | edytuj kod]

  • u rasy mongoloidalnej mocno rozwinięta przy poziomej szparze ocznej.
  • u rasy arktycznej słabo rozwinięta lub może w ogóle nie występować.
  • u rasy wyżynnej nie zawsze występuje, szpara oczna często esowata.
  • u osób chorych na choroby genetyczne takie jak zespół Downa, zespół Klinefeltera, zespół Turnera, zespół Ehlersa-Danlosa skośne ustawienie szpar powiekowych z obecnością zmarszczki nakątnej jest anomalią rozwojową w przeciwieństwie do wyżej wymienionych ras, u których cechy te są przystosowaniem do mroźnego klimatu.
  • oraz u chorych z delecją krótkiego ramienia chromosomu 5 i 18 lub długiego ramienia chromosomu 13.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Lech Korniszewski Dziecko z zespołem wad wrodzonych. Diagnostyka dysmorfologiczna. PZWL 1994 ISBN 83-200-1808-0.

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.