Łagodne zaburzenia poznawcze

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Łagodne zaburzenia procesów poznawczych
ICD-10 F06.7

Łagodne zaburzenia poznawcze (ang. Mild Cognitive Impairment, MCI) – odrębny zespół objawów klinicznych, opisywany jako stan przejściowy pomiędzy prawidłowym procesem starzenia się a łagodnym otępieniem.

Kryteria diagnostyczne MCI według Mayo Clinic Group to[1]:

  • skargi na upośledzenie pamięci wyrażane przez chorego, jego rodzinę lub lekarza,
  • prawidłową codzienną aktywność życiową,
  • prawidłowe ogólne funkcjonowanie poznawcze,
  • obiektywne stwierdzone pogorszenie pamięci lub upośledzenie innego obszaru poznawczego, potwierdzone odchyleniami standardowymi 1,5 do 2 poniżej wartości adekwatnych do wieku badanego,
  • CDR (Clinical Deterioration Rating, Skala Klinicznej Oceny Otępienia) = 0,5,
  • brak otępienia.

Aktualnie nie dysponujemy[kto?] metodami terapii MCI o udokumentowanej skuteczności.

Przypisy

  1. Petersen RC., Smith GE., Waring SC., Ivnik RJ., Tangalos EG., Kokmen E. Mild cognitive impairment: clinical characterization and outcome. „Arch Neurol”. Mar;56. 3, s. 303-8, 1999. PMID 10190820. 

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Rozpoznawanie i leczenie otępień. Rekomendacje Interdyscyplinarnej Grupy Ekspertów Rozpoznawania i Leczenia Otępień (IGERO 2006), Wydawnictwo Czelej, Lublin 2006.

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.