Łuk Kerna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Łuk Kerna - jest bardzo rzadkim atmosferycznym zjawiskiem optycznym powodowanym przez płatkowe kryształy lodu o podstawie prawie trójkątnej.

Zjawisko jest bardzo słabo widoczne i tworzy koło wokół zenitu. Halo to pokrywa się z łukiem okołozenitalnym w dolnej części. Łuk Kerna (pierwsza obserwacja przez H. F. A. Kerna w 1895) był kilkakrotnie obserwowany w XX wieku, ale pierwsze zdjęcia zostały wykonane 17 listopada 2007 roku przez Marko Mikkilä w Sotkamo w Finlandii.

Łuk Kerna jest tworzony przez płatkowe kryształy o podstawie bardziej przypominającej trójkąt niż typowe sześciokątne kryształy lodu (patrz pył diamentowy) . Zjawisko Kerna jest powodowane przez promienie światła wchodzące przez górną płaszczyznę kryształu i odbite przez płaszczyznę boczną. Promienie wychodzą i są załamywane przez drugą płaszczyznę boczną, która jest pod kątem 60 stopni do pierwszej płaszczyzny odbijającej.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]