Żabka (choroba konia)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Żabka – choroba koni polegająca na jednostronnym uwypukleniu tkanek w przedniej części tuż nad koronką kopyta. Spowodowana jest najczęściej przepracowaniem konia w zbyt młodym wieku[1]. Żabka jest artrozą stawu kopytowego lub koronowego, przebiegającą z tworzeniem się narośli kostnych w okolicy tych stawów. Przyczyną powstania tej artrozy, jest naciąganie i drażnienie torebki stawowej i więzadeł[2].

Jeżeli proces ten obejmuje staw dookoła, mówi się o obrączce, jeśli umiejscawia się tylko z jednej strony o żabce. Diagnostyka obejmuje badanie kliniczne i radiologiczne. Leczenie we wczesnym stadium choroby, polega na podawaniu kortykosterydów, niesterydowych leków przeciwzapalnych i korekcji kopyta. W przypadkach zaawansowanych leczenie wymaga doprowadzenia do całkowitej ankylozy stawu koronowego.

Przypisy

  1. galopuje - choroby koni [1]
  2. stajenka - ortopedia koni [2]