Abałakow

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Abałakow to rodzaj punktu asekuracyjnego stosowanego we wspinaczce lodowej i w alpinizmie, wynaleziony przez rosjanina Witalija Abałakowa w latach trzydziestych dwudziestego wieku. Abałakow powstaje poprzez wydrążenie w lodzie, pod kątem do powierzchni - za pomocą śruby lodowej - dwóch otworów, każdy o długości około 20 cm, w taki sposób, że łączą się one tworząc tunel w kształcie litery V. Przez tunel przewleka się repsznur (lub taśmę) i zawiązuje pętlę.
Abałakow wykorzystywany jest między innymi do tworzenia stanowisk zjazdowych, co pozwala oszczędzić sprzęt.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Mountaineering : the freedom of the hills, wyd. 7, pod redakcją Stevena M. Coxa i Krisa Fulsaasa. The Mountaineers Books 2003. ISBN 0-89886-828-9
  2. Will Gadd, Ice & mixed climbing: modern technique. The Mountaineers Books 2003. ISBN 0-89886-769-X

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]