Airwolf (serial telewizyjny)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Airwolf
Airwolf
Gatunek serialu akcja
przygodowy
Kraj produkcji Stany Zjednoczone USA
Oryginalny język angielski
Twórcy Donald P. Bellisario
Główne role Jan-Michael Vincent
Ernest Borgnine
Alex Cord
Produkcja
Reżyseria Virgil W. Vogel
Donald A. Baer
Scenariusz Burton Armus
Donald P. Bellisario
Muzyka Sylvester Levay
Zdjęcia Howard Schwartz
Scenografia Stephen Geaghan
Czas trwania odcinka 45 minut
Emisja
Stacja telewizyjna CBS
USA Network
Lata emisji 1984-1987
Data premiery Stany Zjednoczone 22 stycznia 1984

Airwolf to amerykański serial telewizyjny emitowany w latach 1984-1987. Opowiada o wysoce specjalizowanym, naddźwiękowym wojskowym śmigłowcu o nazwie kodowej "Airwolf". Jego załoga uczestniczy w wielu niebezpiecznych misjach, których tło stanowi okres zimnej wojny.

Twórcą serialu był Donald Bellisario. W pierwszych trzech seriach nadawania serialu występowali: Jan-Michael Vincent, Ernest Borgnine, Alex Cord oraz Jean Bruce Scott. W finałowym sezonie obsada aktorska uległa zmianie.

Motyw muzyczny, który słyszymy w czołówce, skomponował na potrzeby serialu Sylvester Levay.

Historia produkcji.

Seria 1-3 składa się z 56 odcinków, które zostały wyemitowane przez stację CBS w Stanach Zjednoczonych od roku 1984 przez 1986, a dodatkowe 24 odcinki (seria 4) z nową produkcją na antenie USA Network w 1987 roku, w sumie powstało 80 odcinków. Udoskonalona wersja pierwszego odcinka została wydana również w cyfrowej wersji w kilku krajach, jak również w formacie DVD. Pokaz był transmitowany w kilku rynkach międzynarodowych. W Polsce serial ukazał się na DVD dzięki wydawnictwu Amercom S.A. W latach 90. wyemitowała stacja RTL 7

Obsada aktorska[edytuj | edytuj kod]

Sezon 1 (CBS, wiosna 1984) – dwugodzinny odcinek pilotażowy, dodatkowo 10 kolejnych

  • Jan-Michael Vincent – Stringfellow Hawke (kapitan rezerwy, Armia Stanów Zjednoczonych) (34 lata)
  • Ernest Borgnine – Dominic Santini (właściciel firmy lotniczej Santini Air)
  • Alex Cord – Michael Coldsmith-Briggs III (wysoko postawiony człowiek w organizacji nazwanej "firmą" (The Firm); pseudonim operacyjny: Archanioł)
  • Deborah Pratt – Marella, prawa ręka Archanioła

Sezony 2–3 (CBS, 19841986) – dwa sezony po 22 odcinki każdy

  • Vincent, Borgnine, Cord, Pratt, oraz
  • Jean Bruce Scott – Caitlin O’Shannessy (początkowo kobieta pilot teksańskiej policji, następnie zatrudniona w Santini Air)

Sezon 4 (USA Network, wiosna-lato 1987) – 24 odcinki

Śmigłowiec Airwolf[edytuj | edytuj kod]

Śmigłowiec Airwolf był w rzeczywistości przerobionym modelem Bell 222, numer seryjny 47085, czasami nazywany nieoficjalnie Bell 222A. Podczas filmowania serialu helikopter był własnością firmy JetCopters, Inc z Van Nuys, w Kalifornii. Po zakończeniu serialu został sprzedany i służył jako śmigłowiec sanitarny w Niemczech, gdzie rozbił się podczas burzy 6 czerwca 1992 zabijając 3 osoby[1].

Specyfikacja śmigłowca Airwolf[edytuj | edytuj kod]

Zasięg[edytuj | edytuj kod]

  • 950 mil (3-osobowa załoga)
  • 1450 mil (2-osobowa załoga)
  • Możliwość tankowania w locie

Pułap[edytuj | edytuj kod]

  • 11000 stóp (3 400 m)
  • 89000 stóp (kabina ciśnieniowa)

Trzeci sezon:

  • 100000 stóp (kabina ciśnieniowa)

Prędkość[edytuj | edytuj kod]

  • 300 kn (560 km/h; 350 mph) (konwekcjonalny lot)
  • Mach 1+ (dopalacze)
  • Mach 2 (prędkość maksymalna)

Działka[edytuj | edytuj kod]

  • 40 mm Cannon (×2)
  • 30 mm Chain guns (×4)

szybkostrzelność działka – 4000 strz. na minutę.

Rakiety[edytuj | edytuj kod]

Pierwszy sezon:

Drugi-czwarty sezon:

Czwarty sezon:

  • laser czerwony

Systemy obronne[edytuj | edytuj kod]

  • Flary na pociski namierzane ciepłem
  • Dipole odbijające na pociski namierzane radarem
  • Pancerz chroniący kadłub przed pociskami małego kalibru
  • Pokładowy system radarowy umożliwiający śledzenie rzeźby terenu i pozwalający na wykonywanie lotu z omijaniem przeszkód terenowych.
  • zakłócanie radaru-radia
  • powłoka absorbująca w 90% promieniowanie radaru (właściwości stealth)

Porównanie Airwolfa ze zwykłym Bell 222

Airwolf vs. Bell 222
Bell 222 Airwolf
Załoga 2 pilotów 2-3 (piloci i technik uzbrojenia)
Pasażerowie 5-6 co najmniej 1[2]
Długość 15,10 m (49,54 ft)
Wysokość 3,56 m (11,68 ft)
Ciężar 2 066 kg (4 555 lb) brak danych
Prędkość 240 km/h (149 mph) 555 km/h (345 mph) konwencjonalny lot, Mach 2 z dopalaczami
Zasięg 600 km (373 mi) 1 530–2 330 km (950–1 450 mi)
Pułap 3 900 m (12 800 ft) 30 480 m (100 000 ft)
Silniki (×2) 618 KM (461 kW) brak danych

Przypisy

  1. Rund um Ramsbeck Archiv – Juni 1992 (niem.). [dostęp 2010-11-27].
  2. W 7. odcinku II serii Airwolfem lecą 4 osoby – S. Hawke, D. Santini, C. O’Shannessy, M. Coldsmith-Briggs, a wsiąść miała jeszcze jedna pasażerka (nie wsiadła bo zginęła).