Analiza wstępująca

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Analiza wstępująca (ang. bottom-up parsing) – ogólna metoda analizy składniowej, w której zaczyna się od słowa wejściowego i próbuje się zredukować je do symbolu startowego. Drzewo wyprowadzenia jest konstruowane od liści do korzenia (stąd nazwa). W każdym momencie w trakcie tego procesu mamy formę zdaniową, która zawiera segment, powstały w ostatnim kroku wyprowadzenia. Segment ten (nazywany uchwytem (ang. handle) jest prawą stroną produkcji i powinien zostać w tym kroku zredukowany do jej lewej strony, w wyniku czego powstanie poprzednia forma zdaniowa z wyprowadzenia. Główna trudność w analizie wstępującej polega właśnie na odpowiednim znajdywaniu uchwytów.

Analiza wstępująca może przebiegać w określonym kierunku (np. od lewej do prawej), lub w sposób bezkierunkowy, wtedy analizowane jest całe słowo naraz. Jednym z bardziej znanych przedstawicieli metody bezkierunkowej jest algorytm CYK. Do metod kierunkowych zalicza się między innymi parsery shift-reduce czyli LR, LALR, SLR, BC, pierwszeństwa.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Dick Grune, Ceriel Jacobs: Parsing Techiniques – A Practical Guide. Chichester, England: Ellis Horwood, 1990. ISBN 0136514316.
  2. Alfred V. Aho, Ravi Sethi, Jeffrey D. Ullman: Kompilatory : reguły, metody i narzędzia. Warszawa: WNT, 2002. ISBN 83-204-2656-1.