Baldwin Street w Dunedin

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
 Nowa Zelandia, Dunedin
Baldwin Street
Długość: ok. 350 m
Budynek mieszkalny przy Baldwin Street
Budynek mieszkalny przy Baldwin Street
Położenie na mapie Nowej Zelandii
Mapa lokalizacyjna Nowej Zelandii
Baldwin Street
Baldwin Street
Ziemia 45°50′56,80″S 170°32′02,54″E/-45,849110 170,534040Na mapach: 45°50′56,80″S 170°32′02,54″E/-45,849110 170,534040
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Baldwin Streetulica zlokalizowana w Dunedin w Nowej Zelandii, uważana za najbardziej stromą ulicę na świecie[1]. Położona jest na willowym przedmieściu North East Valley, 3,5 km na północny wschód od centrum miasta.

Ulicę wytyczano w XIX wieku, gdy Nowa Zelandia była kolonią angielską. Plany zagospodarowania przestrzennego były tworzone w Londynie przez osoby nieznające lokalnych uwarunkowań, w tym ukształtowania powierzchni.

Opis[edytuj | edytuj kod]

Samochód zaparkowany na Baldwin Street

Baldwin Street jest stosunkowo krótką, prostą ulicą o długości niespełna 350 metrów; biegnie na wschód od doliny Lindsay Creek w górę zboczem wzgórza Signal Hill ku przedmieściom Opoho, wznosząc się od 30 m nad poziomem morza na jej skrzyżowaniu z North Road do 100 m nad poziomem morza na jej szczycie[2], ze średnim nachyleniem nieco ponad 1:5. Jej dolny bieg jest tylko umiarkowanie stromy, a nawierzchnia jest asfaltowa, jednak górny bieg tej ślepej ulicy jest znacznie bardziej stromy, a nawierzchnia betonowa (na odcinku 200 m), w celu łatwiejszego jej utrzymania (asfalt może spłynąć w dół stoku w ciepły dzień) i dla bezpieczeństwa w mroźne zimy. W najbardziej stromym punkcie, nachylenie Baldwin Street wynosi około 1:2.86 (19° lub 35%). Oznacza to, że na każde 2,86 m w poziomie droga podwyższa się o 1 metr.

Wydarzenia towarzyszące[edytuj | edytuj kod]

Baldwin Street sfotografowana z poziomu ulicy

Ulica jest miejscem corocznego wydarzenia w Dunedin, zwanego Baldwin Street Gutbuster. Każdego lata od 1988 roku[2][3] to ćwiczenie fitness i równowagi obejmuje sportowców biegnących od podstawy ulicy na jej szczyt i z powrotem na dół. Impreza przyciąga co roku kilkuset konkurentów, a rekord wyścigu wynosi 01:56[4][5].

Od 2002 roku, corocznie w lipcu odbywa się kolejna impreza dobroczynna, podczas której toczonych jest ponad 30000 kulek Jaffas (kulisty wyrób cukierniczy pokryty czekoladą). Każda kulka jest sponsorowana przez jedną osobę, z nagrodami dla zwycięzcy i funduszami zbieranymi na cele charytatywne. To wydarzenie jest kontynuacją tradycji zapoczątkowanej w 1998 roku, kiedy to wypuszczono 2000 piłek tenisowych podczas sponsorowanej imprezy, zbierając fundusze dla organizacji Habitat for Humanity[2].

W marcu 2001 roku 19-letnia studentka Uniwersytetu Otago zginęła, kiedy wraz z innym studentem w kuble na śmieci próbowała zjechać w dół ulicy. Kubeł uderzył w zaparkowaną przyczepę, zabijając studentkę na miejscu i powodując poważne obrażenia głowy u drugiego studenta[6][7].

W listopadzie 2009 roku, trzej mężczyźni zostali oskarżeni o zakłócanie porządku zachowania i niebezpieczną jazdę, po tym, jak zjechali w chłodziarce, holowanej za samochodem w dół Baldwin Street[8].

Kontrowersje związane z rekordem[edytuj | edytuj kod]

Rzekomy błąd przy wpisywaniu Baldwin Street do Księgi rekordów Guinnessa wywołał kontrowersje. Wpis był oparty na literówce, podającej wartość maksymalnego nachylenia ulicy 1:1.266 (38° lub 79%). Wygląda to na błąd w zapisie 1:2.66, która to wartość wskazuje na nieco większe nachylenie, niż obecnie akceptowalna wartość 1:2.86. Ewentualnie, błąd może być spowodowany przez nieścisłość pomiędzy skalą w stopniach i procentach, mieszając wartość 38% z 38°. Niemniej jednak w Księdze rekordów Guinnessa oficjalnie uznaje się Baldwin Street na najbardziej stromą ulicę na świecie z nachyleniem 35%.

Inne strome ulice świata:

  • Côte St-Ange w dzielnicy Chicoutimi, w Saguenay (Kanada), z 33% nachyleniem (około 18°).
  • Canton Avenue, w Pittsburghu (Stany Zjednoczone); oficjalne pomiary wykazały nachylenie równe 37%[9][10]. Jednak taka wartość występuje jedynie na odcinku 6,5 m.
  • Eldred Street w Los Angeles (Stany Zjednoczone); jedna z trzech ulic Los Angeles z nachyleniem pomiędzy 32%, a 33,3%[11].
  • Filbert Street i 22nd Street w San Francisco (Stany Zjednoczone). Każda ma od 31% do 31,5% (17°) na odcinku 60–70 metrów[12]. Kilka krótkich części ulic San Francisco jest bardziej stromych, wliczając 9-metrowy odcinek Bradford street wybrukowany w 2010 o średnim nachyleniu 39–40%[13].

Przypisy

  1. Charles Rawlings New Zealand's South Island Lonely Planet, 2009
  2. 2,0 2,1 2,2 Hamel, A. (2008) Dunedin tracks and trails. Dunedin: Silver Peaks Press. pp. 2.08–09
  3. Pupil wins gutbuster for third year in a row. 17-02-1993. Otago Daily Times. p. 3 (ang.)
  4. Hamish McNeilly: Steep task no trouble for Gutbuster winner (ang.). Otago Daily Times, 13 marca 2008. [dostęp 10-02-2014].
  5. Pamela Owen: The Gutbuster: Runners battle it out to race to the top of the world's steepest hill (ang.). Daily Mail, 19-09-2011. [dostęp 10-02-2014].
  6. Students used wheelie bin as sledge in tragic accident (ang.). The New Zealand Herald, 1-03-2001. [dostęp 11-02-2014].
  7. Dustbin deathThe Guardian, 2-03-2001
  8. 'Chilly bin riders' have no regrets (ang.). W: 3 News [on-line]. [dostęp 11-02-2014].
  9. Bob Batz, Jr.: Here: In Beechview (ang.). Pittsburgh Post-Gazette, 30-01-2005. [dostęp 11 August 2007].
  10. Pittsburgh Hills (ang.). W: Western Pennsylvania Wheelmen [on-line]. [dostęp 11-02-2014]. [zarchiwizowane z tego adresu 16-05-2007].
  11. Getting the Slant on L.A.'s Steepest StreetLos Angeles Times, 21-08-2003
  12. Baldwin St steeped in controversy (pdf) – Otago Experience (Dunedin City Council newsletter), Issue 3, 03-2003, str. 5
  13. Stephen Von Worley: A New Steepest Street is Born (ang.). 4-02-2010. [dostęp 11-02-2014].