Bejca

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy impregnatu. Zobacz też: Bejca (rolnictwo).

Bejcaimpregnat do barwienia drewna. Bejca wnika w strukturę drewna i trwale zabarwia jego powierzchnię, zachowując widoczny rysunek słojów. Pozwala na wyrównywanie barwy podłoża lub maskowanie różnic pomiędzy odcieniami. Kolory bejcy podaje się zwykle w oparciu o gatunek drzewa, który posiada zbliżoną barwę.

Bejcę zwykle stosuje się do drewnianych mebli i drewnianych elementów wyposażenia wnętrz. Czynność nasycania drewna bejcą nazywa się bejcowaniem.

Bejcowanie powinno wykonywać się na powierzchni suchej, odpylonej i gładkiej. Najlepiej nanosić na drewno bez wcześniejszych podkładów (surowe) lub oczyszczone i przeszlifowane z uprzednich środków chroniących. Najczęściej dopuszcza się podkłady ze środków regenerujących drewno.

Do nanoszenia bejcy używa się pędzla miękkiego przy dużych powierzchniach, a przy mniejszych elementach wygodniejszy jest tampon z tkaniny, szmatka lub gąbka. Najlepszym sposobem jest nanoszenie natryskiem pneumatycznym. Bejcę nanosi się na powierzchnie drewniane w nadmiarze, po czym wykonuje się wcieranie z usuwaniem nadmiaru. Bejcowanie wykonuje się w temperaturze od 5 do 30 °C. Dla uzyskania ciemniejszego koloru nakłada się kolejną warstwę bejcy. Pomiędzy kolejnymi nakładaniami należy odczekać czas przewidziany w danych technicznych producenta.

Po naniesieniu bejcy i odczekaniu czasu na wyschnięcie należy przystąpić do wykończenia powierzchni. Najczęściej jest to pokrywanie odpowiednim lakierem.

Rozróżnia się następujące rodzaje bejcy:

  • nitro - bejca na bazie rozpuszczalników organicznych, barwników, pigmentu oraz lakieru. Charakteryzuje się krótkim czasem schnięcia i dobrą rozlewnością, jednorodnością barwienia i dobra odporność na światło. Podkreśla i wzmacnia rysunek słojów.
  • rozpuszczalnikowa - bejca na bazie rozpuszczalników organicznych, barwników i pigmentów. Krótki czas schnięcia, dobra rozlewność, jednorodność barwienia, odporność na światło.
  • spirytusowa - bejca na bazie rozpuszczalników organicznych, barwników i pigmentu.
  • wodna - bejca na bazie emulsji wodnej, barwników i pigmentów. Dobra rozlewność. Kompozycja składników nadaje wybarwieniom swoistą jedwabistość.
  • pigmentowa - Bejca wodna, która charakteryzuje się dużą jaskrawością barw (to tutaj możemy odszukać bejce niebieskie, czerwone i zielone).
  • woskowa - bejca wodna z dodatkami woskującymi. Tworzy powłoki podkreślające rysunek.
  • antyczna - bejca na bazie barwników i pigmentów oraz rozpuszczalników, które są wolne od aromatów. Charakteryzuje się dobrą rozlewnością oraz specjalnie wydłużonym czasem schnięcia. Podkreśla i wzmacnia efekt słojów. Posiada dobrą odporność na światło.
  • lakobejca (lakierobejca) - właściwie jest to lakier z dodatkami pigmentowymi.
  • zewnętrzna - bejca wodna na bazie wodnej dyspersji akrylowej i mikronizowanych pigmentów. Duża odporność na promieniowanie UV, duża penetracja drewna. Dodatkowo ze składnikami chroniącymi drewno przed zgnilizną, powodowaną przez grzyby oraz sinizną. Podkreśla rysunek słojów.

Tzw. bejca do ścian to zazwyczaj przezroczysta, wodorozcieńczalna farba używana do ochronnego i dekoracyjnego pokrywania ścian.

WiktionaryPl nodesc.svg
Zobacz hasło bejca w Wikisłowniku