Bestia, która wykrzyczała miłość w sercu świata

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Bestia, która wykrzyczała miłość w sercu świata
The Beast that Shouted Love at the Heart of the World
Autor Harlan Ellison
Miejsce wydania Stany Zjednoczone
Język angielski
Data I wyd. czerwiec 1968
Wydawca opublikowane w czasopiśmie Galaxy Science Fiction
Typ utworu opowiadanie fantastycznonaukowe
Przekład Jacek Manicki

Bestia, która wykrzyczała miłość w sercu świata – krótkie opowiadanie fantastycznonaukowe autorstwa Harlana Ellisona, napisane w 1968. Zwycięzca Nagrody Hugo za najlepszą miniaturę literacką w 1969[1]. Na język polski przetłumaczone przez Jacka Manickiego.

Wydania[edytuj | edytuj kod]

Po raz pierwszy opublikowane w Galaxy Science Fiction (wydanie z czerwca 1968)[2][3]. Następnie pojawiło się w zbiorze opowiadań Harlana Ellisona Bestia, która wykrzyczała miłość w sercu świata (1969) jako utwór tytułowy. Wydane także w zbiorach Dark Stars (pod redakcją Roberta Silverberga, 1969)[4] i The Hugo Winners: Volumes One and Two (pod reakcją Isaaca Asimova, 1971)[5] oraz w Edgeworks 4 samego Ellisona (1997)[6].

Fabuła[edytuj | edytuj kod]

Opowiadanie składa się z kilku powiązanych wątków. Zaczyna się od poczynań Williama Steroga, mężczyzny, który, pozornie zachowując się zrównoważenie, w trzech atakach zabija kilkaset osób. W kolejnym wątku opisana jest ekspedycja na nowo odkrytą planetę, która natyka się na 37-stopowy pomnik Steroga. W trzecim pochwycony i "wydrenowany" zostaje oszalały siedmiogłowy smok; następnie wynalazca drenażu, który przeprowadził zabieg, Semph, dyskutuje na temat jego etyczności z przyjacielem. W przedostatnim opowiedziana jest historia najazdu Attyli na Italię w 452 roku. Dopiero na końcu czytelnik dowiaduje się, że istoty z przyszłości "drenowały" i zrzucały szaleństwo w przeszłość, do świata zwykłych ludzi.

Styl[edytuj | edytuj kod]

Według Ellisona opowiadanie miało być eksperymentem. Wydarzenia nie są ułożone chronologicznie; ich układ jest taki, jakby następowały na obręczy koła, łącząc się w jego centrum[7]. W efekcie tego struktura utworu jest ciężka w analizie i ma sens tylko jako całość[7].

Odbiór[edytuj | edytuj kod]

Opowiadanie nazwano "fenomenalnie efektywną medytacją na temat natury zła"[8]. Ellison "snuje porywającą magię" pomimo nieobiecującej ekspozycji[9]. Uznawane za jedno z opowiadań, które zasygnalizowało rozwój Ellisona w rozważnego i dojrzałego twórcę fantastyki[8] i potwierdziło jego reputację pisarza innowacyjnego[10].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. 1969 Hugo Awards (ang.). TheHugoAwards.org. [dostęp 2008-10-11].
  2. Weil, Brooke-Rose i Wolfe 2002 ↓, s. 256.
  3. Publication Listing: Galaxy Magazine, June 1968 (ang.). ISFDB. [dostęp 2008-10-11].
  4. Dark Stars by Robert Silverberg (ang.). WorldCat. [dostęp 2012-02-21].
  5. The Hugo Winners: Volumes One and Two by Isaac Asimov (ang.). WorldCat. [dostęp 2012-02-21].
  6. Edgeworks 4 by Harlan Ellison (ang.). WorldCat. [dostęp 2008-10-11].
  7. 7,0 7,1 Susanne Luesse: Harlan Ellison Webderland: Book Reviews – The Beast That Shouted Love at the Heart of the World (ang.). [dostęp 2012-02-21].
  8. 8,0 8,1 Islets.net: Ellison / The Beast that Shouted Love at the Heart of the World (ang.). [dostęp 2012-02-21].  Cytat: "marvelously effective meditation on the nature of evil"
  9. John O'Connor: Harlan Ellison: The Beast that Shouted Love At The Heart Of The World. A book review by jpoc. (ang.). [dostęp 2012-02-21].  Cytat: "It doesn't sound like much but Ellison w[e]aves an entrancing magic into this."
  10. Weil, Brooke-Rose i Wolfe 2002 ↓, s. 91–92.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]