Brakowanie (chów)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Brakowanie - w chowie zwierząt: planowe usuwanie ze stada osobników niepożądanych z punktu widzenia celów hodowlanych człowieka.

Brakowanie dzieli się na:

  • zdrowotne - dotyczy osobników chorych lub kalekich,
  • produkcyjne - dotyczy osobników mało wydajnych, starych, z wadami pokroju lub po błędach w czasie seksowania.

Sposób likwidacji lub zagospodarowania sztuk podlegających brakowaniu ustala się z lekarzem weterynarii, nadzorującym fermę. W stadzie, które jest prawidłowo prowadzone przez hodowcę, straty wynikające z brakowania i upadków wynoszą około 1,5%. W przypadku chowu drobiu, brakowanie z reguły odbywa się codziennie.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Witold Gawęcki, Jerzy Kruszyński, Nomenklatura i definicje w produkcji drobiarskiej, w: Poradnik instruktora drobiarstwa, Stowarzyszenie Naukowo-Techniczne Inżynierów i Techników Przemysłu Spożywczego, Warszawa, 1982, s.5
  2. Kazimierz Rakowski, Stado niosek jaj konsumpcyjnych, w: Poradnik instruktora drobiarstwa, Stowarzyszenie Naukowo-Techniczne Inżynierów i Techników Przemysłu Spożywczego, Warszawa, 1982, ss.112-113
  3. Encyklopedia PWN - dostęp 11.12.2012