Brakowanie (chów)
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Brakowanie - w chowie zwierząt: planowe usuwanie ze stada osobników niepożądanych z punktu widzenia celów hodowlanych człowieka.
Brakowanie dzieli się na:
- zdrowotne - dotyczy osobników chorych lub kalekich,
- produkcyjne - dotyczy osobników mało wydajnych, starych, z wadami pokroju lub po błędach w czasie seksowania.
Sposób likwidacji lub zagospodarowania sztuk podlegających brakowaniu ustala się z lekarzem weterynarii, nadzorującym fermę. W stadzie, które jest prawidłowo prowadzone przez hodowcę, straty wynikające z brakowania i upadków wynoszą około 1,5%. W przypadku chowu drobiu, brakowanie z reguły odbywa się codziennie.
Zobacz też [edytuj]
Bibliografia [edytuj]
- Witold Gawęcki, Jerzy Kruszyński, Nomenklatura i definicje w produkcji drobiarskiej, w: Poradnik instruktora drobiarstwa, Stowarzyszenie Naukowo-Techniczne Inżynierów i Techników Przemysłu Spożywczego, Warszawa, 1982, s.5
- Kazimierz Rakowski, Stado niosek jaj konsumpcyjnych, w: Poradnik instruktora drobiarstwa, Stowarzyszenie Naukowo-Techniczne Inżynierów i Techników Przemysłu Spożywczego, Warszawa, 1982, ss.112-113
- Encyklopedia PWN - dostęp 11.12.2012