Centrum im. Ludwika Zamenhofa w Białymstoku

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, szukaj

Na mapach: 53°08′07″N 23°10′02″E / 53.13528, 23.16722

Centrum im. Ludwika Zamenhofa w Białymstoku
Clz logo.jpg
Nazwa angielska The Ludwik Zamenhof Centre
Państwo  Polska
Miasto Białystok
Adres ul. Warszawska 19
15-062 Białystok
Dyrektor Jerzy Szerszunowicz
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons

Centrum im. Ludwika Zamenhofa – miejska instytucja kultury utworzona w Białymstoku przy ul. Warszawskiej 19 na wniosek Prezydenta Miasta Białegostoku z okazji organizacji w mieście w dniach od 25 lipca do 1 sierpnia 2009 roku 94. Światowego Kongresu Esperanto. W dniu 21 lipca 2009 miało miejsce oficjalne otwarcie Centrum dla obywateli Białegostoku. Początkowo Centrum Zamenhofa było oddziałem Białostockiego Ośrodka Kultury, od stycznia 2011 roku jest samodzielna placówką kultury.

Centrum Zamenhofa proponuje zwiedzającym wystawę stałą „Białystok młodego Zamenhofa” oraz liczne wystawy czasowe, koncerty, projekcje filmowe, przedstawienia teatralne. W Centrum organizowane są też regularnie dyskusje panelowe, wykłady i promocje literackie.

Centrum Zamenhofa organizuje też szereg warsztatów edukacyjnych dla dzieci i młodzieży, wdraża nowoczesne projekty społeczno-edukacyjne, takie jak Żywa Biblioteka czy gra terenowa „Poznaj Białystok”.

Budynek Centrum im. Ludwika Zamenhofa

Spis treści

[edytuj] Opis

Kamienica, w której mieści się Centrum im. Ludwika Zamenhofa, została włączona do otwartego w czerwcu 2008 Szlaku Dziedzictwa Żydowskiego w Białymstoku, opracowanego przez grupę doktorantów i studentów Uniwersytetu w Białymstoku – wolontariuszy Fundacji Uniwersytetu w Białymstoku. Budynek ten uwzględniono również w otwartym w czerwcu 2009 Szlaku Esperanto i wielu kultur.

[edytuj] Misja i działalność

Centrum im. Ludwika Zamenhofa wywodzi swoją misję i cel działalności z idei Patrona. Ludwik Zamenhof był przekonany, że główną przyczyną sporów i nieporozumień między ludźmi są – jakbyśmy dzisiaj powiedzieli – zakłócenia w komunikacji. Remedium miał być nowy język – uniwersalna platforma komunikacyjna. Tak powstało Esperanto. W jego idei łatwo odnaleźć podwaliny myślenia o współpracy i porozumieniu ponad podziałami etnicznymi, religijnymi, historycznymi, kulturowymi, geograficznymi. Zamenhof miał wizję świata, w którym – przynajmniej w sferze ideałów – obecnie żyjemy. Pragnął wielonarodowej wspólnoty, która nie niszcząc charakteru społeczności lokalnych, oferuje możliwość efektywnego dialogu, wymiany informacji, idei, technologii, rozwoju współpracy gospodarczej i kulturalnej.

Wszystkie działania Centrum pomyślane są tak, by poruszać się na szeroko pojętym pograniczu – kultur, światopoglądów, wyznań, nacji, płci. Pogranicze, to „teren zapalny”, a jednocześnie życiodajny sztuki, która jest doskonałą płaszczyzną dla podejmowania otwartego i szczerego, często trudnego, ale merytorycznego dialogu. Umożliwiając dialog, niwelując zakłócenia w komunikacji międzyludzkiej, zmierzamy do stopniowego osłabiania, a w przyszłości usunięcia barier, wynikających z naturalnej obawy przed tym co inne, nieznane, a przez to stanowiące potencjalne strachu, poczucia zagrożenia dla naszej tożsamości.

Ważnym elementem działalności Centrum jest także edukacja w tym między innymi zajęcia dla dzieci poświecone osobie Ludwika Zamenhofa, językowi Esperanto a także szeroko pojętej tematyce wielokulturowości, historii i tradycji naszego miasta. Edukacja prowadzona jest z wykorzystaniem nowoczesnych metod i pomocy dydaktycznych zgodnie z ideą nauki-zabawy.

[edytuj] Wystawa stała

Wystawa stała „Białystok młodego Zamenhofa”

Wystawa stała „Białystok młodego Zamenhofa” jest podstawowym narzędziem popularyzacji dzieła i postaci Ludwika Zamenhofa. Multimedialna ekspozycja, oparta na materiałach dźwiękowych, wideo i fotograficznych, stwarza możliwość atrakcyjnego dla odbiorców sposobu obcowania z przeszłością. To nie tylko prezentacja materiałów historycznych, ale też próba odtworzenia klimatu czasów, w których po ulicach Białegostoku przechadzał się nastoletni Ludwik Zamenhof.

Wystawa stała jest wykorzystywana jako baza merytoryczna do opracowywania scenariuszy licznych zajęć edukacyjnych adresowanych do dzieci i młodzieży.

[edytuj] Biblioteka esperancka

12 maja 2010 roku w budynku Centrum im. Ludwika Zamenhofa otwarto Esperanto – Libraro filię Książnicy Podlaskiej im. Łukasza Górnickiego w Białymstoku. Jest ona pierwszą w Polsce publiczną biblioteką ze zbiorami w języku Esperanto oraz poświęconymi językowi Esperanto. Biblioteka czynna jest w godzinach : wtorek, środa, czwartek: 13.00 – 17.30, piątek: 13.00 – 17.00.

[edytuj] Historia budynku

Warszawska 19, dawniej 15. Budynek powstał przed 1896 rokiem i należał do Markusa Gordona, miał tu swoją siedzibę oddział Ryskiego Komercyjnego Banku. W 1920 r. rezydował tu Tymczasowy Komitet Rewolucyjny – agenda bolszewickiej władzy, na czele z Feliksem Dzierżyńskim, Feliksem Konem i Julianem Marchlewskim. W sierpniu tego samego roku z piwnicy tego budynku wyprowadzono 16 jeńców, stąd popędzono ich ulicą Warszawską następnie Sienkiewicza w stronę szosy Północno – Obwodowej, gdzie zostali rozstrzelani. W 1922 r. w budynku miał swoja siedzibę oddział łódzkiego Polskiego Akcyjnego Banku Komercyjnego. W 1926 roku Bronisława Woźnicka założyła tu niższe gimnazjum humanistyczne i siedmioklasową szkołę powszechną. Szkoła pani Woźnickiej mieściła się na pierwszym piętrze budynku, na parterze zaś była siedziba związku oficerów rezerwy. Klasy w budynku znajdowały się od strony ul. Warszawskiej. Zaś sala gimnastyczna - od strony podwórka. W sali był parkiet i stał fortepian, na którym – podczas zajęć z gimnastyki - akompaniowała uczniom jedna z sióstr Frankiewiczówien, założycielek słynnego Instytutu Muzycznego. Szkolnym lekarzem zaś była dr Irena Białówna, ta, której imię nosi dziś jedna z ulic Białegostoku. Szkoły te istniały do 1939 roku. W 1933 roku z inicjatywy Związku Pracy Obywatelskiej Kobiet, w głębi posesji powstał pierwszy w Białymstoku Ogród Jordanowski. W 1938 roku, w jednym z pomieszczeń szkoły funkcjonowało biuro werbunkowe zorganizowane przez Komendę Główną Rezerwistów Ochotniczego Korpusu Zaolziańskiego w Warszawie. Po 1944 roku budynek jako mienie opuszczone przejęty został przez skarb państwa. Przez wiele lat mieściły się w nim placówki służby zdrowia. Od paru lat budynek stał pusty i niszczał. W 2008 r. na krótko zainstalowała się tu tzw. „Galeria Bezdomna” w ramach której zorganizowano w budynku wystawę fotografii . W tym samym roku budynek został poddany modernizacji i w dużej mierze został przebudowany, na potrzeby Centrum im. Ludwika Zamenhofa.

[edytuj] Informacje

Tel.: 85 67 67 367
Fax: 85 67 67 369
E-mail: centrum@centrumzamenhofa.pl

Godziny otwarcia:

od wtorku do niedzieli w godz. 10.00 – 17.00

Ceny biletów:

1.Wystawa: Białystok młodego Zamenhofa – 8 i 4 PLN od osoby

2. Wystawy czasowe – 4 PLN od osoby

3. Bilety za zwiedzanie z przewodnikiem (tylko grupy zorganizowane) – 8 PLN (j. polski), 12 PLN (j. angielski)

[edytuj] Zobacz też

[edytuj] Linki zewnętrzne

Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Działania
Nawigacja
Dla czytelników
Dla wikipedystów
Narzędzia
Drukuj lub eksportuj
W innych językach