Cloudmaker

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Cloudmaker (T-12) - największa (43.600 lb/20.000 kg) konwencjonalna bomba używana przez US Air Force. Została opracowana w 1944 roku i praktycznie jest następczynią brytyjskiej Grand Slam. Mógł ją transportować tylko potężny bombowiec B-36 Peacemaker, który po przebudowie mógł transportować dwie takie bomby. Bomby te były tak skonstruowane, że po zrzucie miały wdrążyć się w ziemię i tam wywołać efekt podobny do trzęsienia ziemi. Celem były wiadukty oraz bunkry, które były odporne wobec konwencjonalnych bomb. Z tego powodu wierzchołek bomby był szczególnie wzmocniony by nie uległ deformacji w momencie upadku. Powstały także koncepcje budowy T-16, która miała ważyć 50.000 funtów (22680 kg), wykonywano nawet testy zrzutu z samolotów B-36, jednak do produkcji nigdy nie doszło.

Dane techniczne[edytuj | edytuj kod]

  • waga 20.000 kg
  • Długość: 5m
  • Największa średnica: 1,37m
  • Zespawana z 6 segmentów

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]