Czynnościowa pojemność zalegająca

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Podstawowe objętości i pojemności płuc.

Czynnościowa pojemność zalegająca (ang. Functional Residual Capacity; FRC) – ilość gazu oddechowego, która pozostaje w drogach oddechowych po zakończeniu spokojnego wydechu. Jest sumą zapasowej objętości wydechowej (ERV) i objętości zalegającej (RV).

Czynnościowej pojemności zalegającej nie da się zmierzyć podczas zwykłego badania spirometrycznego. W tym celu stosuje się układ zamkniętego spirometru z wykorzystaniem niewchłanialnego gazu wskaźnikowego, zazwyczaj helu. Pacjent oddycha przez kilka minut mieszanką helową, a analizator mierzy stężenie helu w kabinie. Znając początkowe i końcowe stężenia He oraz jego objętość można obliczyć ze wzoru czynnościową pojemność zalegającą (przy założeniu, że pacjent zaczyna badanie od zwykłego wydechu).

FRC=\frac{V_{s}\cdot(He_{p}-He_{k})}{He_{k}} gdzie

FRC – czynnościowa pojemność zalegająca
V_{s} – objętość mieszanki helowej w spirometrze
He_{p} – stężenie helu na początku badania
He_{k} – stężenie helu na końcu badania

FRC można także określić w bodypletyzmografii. Po zakończeniu spokojnego wydechu poleca się pacjentowi wykonanie forsownego wydechu przy zamkniętym ustniku. Powoduje to spadek objętości płuc i w efekcie spadek ciśnienia w całej kabinie. Na tej podstawie, przy użyciu prawa Boyle'a-Mariotte'a, można obliczyć wartość FRC.

FRC=\frac{P_{2}\cdot V_{r}}{P_{1}-P_{2}} gdzie

FRC – czynnościowa pojemność zalegająca
P_{2} – ciśnienie w jamie ustnej na końcu badania
P_{1} – ciśnienie w jamie ustnej na początku badania
V_{r} – zmniejszenie objętości płuc

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Stanisław Konturek: Fizjologia człowieka. Oddychanie, czynności nerek, równowaga kwasowo-zasadowa, płyny ustrojowe. Kraków: Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego, 2001, s. 81-83. ISBN 83-233-1503-5.

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.