Dual channel

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Kolorystyka złącz pamięci pracujacych w trybie Dual Channel

Architektura dual-channel (dwukanałowa) – technologia stosowana w kontrolerach pamięci, do wydajniejszej obsługi pamięci RAM. Polega na podwojeniu przepustowości przesyłu danych pomiędzy kontrolerem pamięci, a pamięcią RAM. Technologia dual-channel wykorzystuje dwa 64-bitowe kanały, co razem daje magistralę o szerokości 128 bitów dla przesyłu danych pomiędzy pamięcią RAM a kontrolerem pamięci[1].

Technologia dual-channel wymaga umieszczania modułów pamięci parami, w skorelowanych ze sobą gniazdach (gniazda te na płycie głównej oznaczone są najczęściej odpowiednimi kolorami). Moduły pamięci tworzące parę powinny być takie same. Możliwe jest także używanie podobnych modułów RAM różnych producentów, pod warunkiem, że mają taką samą wielkość pamięci (dopuszczalne są różne timingi (opóźnienia) oraz różne częstotliwości - w takim przypadku płyta główna ustawi częstotliwość pamięci zgodne z częstotliwością najwolniejszej zainstalowanej pamięci RAM). W przypadku platform opartych na chipsecie nForce2 możliwe jest osiągnięcie trybu dual channel na trzech modułach pamięci np. 2x256 pracujące w pierwszym kanale i osobno 512 DDR lub trzech o takim samym rozmiarze. W pierwszym przypadku trzecia pojedyncza kość powinna mieć rozmiar równy dwóm pozostałym np. 2x512 i 1024 lub 2x1024 i 2048, w drugim np. 3x256 włożonych w odpowiednie złącza według instrukcji. Płyty główne oparte na nowoczesnych chipsetach obsługują tryb dual channel również, gdy użyjemy do jego budowy dwóch par pamięci o różnej pojemności (np. 2x256 MiB + 2x512 MiB).

Obecnie wszyscy liczący się producenci pamięci RAM posiadają w swoich ofertach zarówno pojedyncze moduły, jak również układy dostępne w parach, przetestowane i przystosowane do pracy w trybie dwukanałowym.

Przypisy

  1. Dual Channel - Słownik. PC Format. [dostęp 2013-08-06].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]