Dystocja barkowa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Dystocja barkowa (niewspółmierność barkowa, ang. shoulder dystocia) – sytuacja położnicza, w której po urodzeniu główki płodu dalsze rodzenie się barków jest utrudnione, zazwyczaj przez zahaczenie się przedniego barku za łuk łonowy[1]. Klasyczna dystocja barkowa jest nagłą sytuacją położniczą, mogącą skutkować poważnymi komplikacjami u noworodka.

Dystocja barkowa została uznana za główną przyczynę śmiertelności noworodków o masie 4 kg i więcej ( Confidential Enquiry into Stillbirths and Deaths in Infancy. Londyn 1997) Najczęstszym jej powikłaniem jest porażenie splotu ramiennego.

Jednym ze sposobów na uniknięcie tych komplikacji jest zastosowanie tzw. manewru Gaskin, czyli przyjęcie przez rodzącą pozycji kolankowo-łokciowej.

Przypisy

  1. Michał Troszyński: Położnictwo - ćwiczenia : podręcznik dla studentów medycyny. Warszawa: Wydawnictwo Lekarskie PZWL, 2003, s. 235. ISBN 83-200-2757-8.

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.