Efeb
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Efeb (gr. ephebos) – w starożytnej Grecji był to młodzieniec w wieku 18-20 lat poddawany efebii, czyli obowiązkowemu szkoleniu wojskowemu, poprzedzającemu uzyskanie pełnego obywatelstwa. Potocznie urodziwy młodzieniec.
Zobacz też[edytuj]
Bibliografia[edytuj]
- M. Jaczynowska, D. Musiał, M. Stępień, Historia Starożytna, TRIO, Warszawa 2006, s. 396,
- Guy Rachet,Słownik cywilizacji greckiej, 2004, Wydawnictwo "Książnica", ISBN 83-7132-919-9