Efekt Mozarta
Efekt Mozarta - nieznaczna poprawa zdolności przestrzennych i inteligencji ogólnej wywołana słuchaniem utworów muzyki barokowej i klasycystycznej, zwłaszcza Amadeusza Mozarta. Efekt jest znikomo mały, daje poprawę współczynnika inteligencji niższą niż 2 punkty i krótkotrwały, po najwyżej godzinie spada do zera[1].
Znaczenie efektu Mozarta często jest przeceniane w świadomości społecznej, zwłaszcza wpływ na rozwój inteligencji u niemowląt, który nie został potwierdzony badaniami. Muzyka klasycystyczna może powodować krótkotrwałe pobudzenie wzmagając czujność, co prawdopodobnie wpływa na poprawę wyników w zadaniach wymagających wysiłku umysłowego, jednakże w podobny sposób działa wiele innych prozaicznych środków.
Niektóre utwory muzyczne, zwłaszcza zawierające dużo fraz largo utwory barokowe, sprzyjają obniżeniu tętna i wejściu w stan relaksacji, w którym poprawiają się niektóre możliwości pamięci[2]. Również w tym kontekście można mówić o efekcie Mozarta, jednak podobnie ten stan jest krótkotrwały i relatywnie niewielki.
Zobacz też [edytuj]
Przypisy
Bibliografia [edytuj]
- Scott O. Lilienfeld, Steven Jay Lynn: 50 wielkich mitów psychologii popularnej. Warszawa: Wydawnictwo CiS, 2011, s. 87-92. ISBN 978-83-61710-03-5.
- Georgi Łozanow: Suggestology and Outlines of Suggestopedy. New York: OA., 1977.
