Enhancer

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Enhancery (sekwencje wzmacniające) – są to krótkie sekwencje w DNA (50-1500 bp) wspomagające i regulujące transkrypcję informacji genetycznej, zlokalizowane w dużej odległości od regulowanego promotora genu (zwykle ok. 1 Mbp), w kierunku zgodnym z transkrypcją lub przeciwnym, mogą być ułożone w dowolnej orientacji w stosunku do regulowanego promotora, zarówno w „cis” (na tej samej cząsteczce DNA) jak i „trans” (na innej cząsteczce DNA)[1][2][3]. Do sekwencji tych przyłączają się białka transkrypcyjne, które bezpośrednio oddziałują na transkrypcję oddalonego genu. Odkryte początkowo u eukariontów, występują też u prokariontów[4][5]. W przeciwieństwie do silencerów powodują wzrost wydajności transkrypcji genu. Nie są specyficzne względem promotorów[6]. Jednym z pierwszych, lepiej zbadanych układów aktywacji transkrypcji z enhancerami był układ aktywacji transkrypcji genu syntetazy glutaminy (glnA) u Salmonella typhimurium: w odległości –140 i –108 bp od transkrybowanej sekwencji znajdują się sekwencje wiążące białko NtrC-P, będące aktywatorem kompleksu polimeraza RNA-promotor[4].

Przypisy

  1. W: Węgleński P. (red.) Genetyka molekularna.. W: Taylor K. i A. Taylor: Struktura i działanie genów prokariotycznych.. Warszawa: Wydawnictwa naukowe PWN, 2002, s. 497. ISBN 83-01-11830-x.
  2. W: Węgleński P. (red.) Genetyka molekularna.. W: Ewa Bartnik: Struktura i działanie genów eukariotycznych.. Warszawa: Wydawnictwa naukowe PWN, 2002, s. 497. ISBN 83-01-11830-x.
  3. Matthews, H.R., Freeland, R.A., Miesfeld R.L.: Biochemia i biologia molekularna w zarysie.. Warszawa: Prószyński i S-ka, 2000, s. 536. ISBN 83-7255-018-2.
  4. 4,0 4,1 Taylor 2002 ↓.
  5. Bartnik 2002 ↓.
  6. Matthews 2000 ↓.