Finanse behawioralne

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Finanse behawioralne oraz Ekonomia behawioralna to blisko związane dziedziny, które poprzez badania indywidualnych i społecznych skłonności poznawczych i emocjonalnych starają się wyjaśnić decyzje ekonomiczne i ich wpływ na ceny rynkowe, dochody i alokację środków produkcji. Obszary, którymi zajmują się obie nauki obejmują głównie racjonalność i jej brak u jednostek gospodarujących (Homo Oeconomicus). Modele zachowań obejmują zazwyczaj zagadnienia z dziedziny psychologii oraz ekonomii neoklasycznej.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Ekonomia klasyczna silnie łączyła się z psychologią. Przykładowo - Adam Smith opisał psychologiczne zasady indywidualnych zachowań w dziele Teoria Uczuć Moralnych, a Jeremy Bentham analizował wyłącznie psychologiczne podstawy użyteczności. Wraz z rozwojem ekonomii neoklasycznej ekonomiści starali się odciąć od psychologii, próbując redefiniować ekonomię w ramach nauk przyrodniczych, co determinowałoby założenie, że zachowania podmiotów gospodarujących wynikają z ich natury.