Frederic Carter

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Frederic Carter
Frederic Bowker Terrington Carter.jpg
Data i miejsce urodzenia 12 lutego 1819
St. John's
Data śmierci 1 marca 1900
Premier Nowej Fundlandii
Okres urzędowania od 1865
do 1870
Poprzednik Hugh Hoyles
Następca Charles Fox Bennett
Premier Nowej Fundlandii
Okres urzędowania od 1875
do 1885
Poprzednik Charles Fox Bennett
Następca William Whiteway

Frederic Bowker Terrington Carter (ur. 12 lutego 1819, zm. 1 marca 1900) - kanadyjski polityk drugiej połowy XIX wieku związany z prowincją Nowa Fundlandia. Był uczestnikiem konferencji w Québecu. Zaliczany jest do grona Ojców Konfederacji, której był zwolennikiem.

Urodzony w St. Jonh’s zdobył wykształcenie prawnicze nie opuszczając wyspy i w 1842 rozpoczął praktykę. Włączył się do polityki w 1855, zostawszy wybranym do zgromadzenia legislacyjnego. Deputowanym pozostał do 1878. W latach 1861 do 1864 był marszałkiem zgromadzenia, a w 1865 został premierem. Wraz z Ambrose Shea reprezentował Nowa Fundlandię na konferencji w Québecu. Choć delegaci zostali zaproszeni jako obserwatorzy, włączyli się w prace i zdołali umieścić w Rezolucji Quebekańskiej prowizorium ustaleń na wypadek przyłączenia wyspy do Konfederacji. Po powrocie na wyspę, przy próbie ratyfikacji układu zjednoczeniowego, Carter spotkał się z ostrą opozycją - nie zdołał przyłączyć kolonii do Kanady. W związku z antykonfederacyjnymi nastrojami jego partia utraciła władzę w 1869. Ponownie został premierem w 1874 na jedną, czteroletnią kadencję. Władze kolonialne mianowały go specjalnym komisarzem, gdy wyspa stanęła na krawędzi bankructwa. Choć nie zdołał uniknąć upadłości wyspy i przekazania jej pod ścisły zarząd brytyjski, zdołał utrzymać niektóre prawa, między innymi prawa do wolnych połowów dla nowofundladzkich rybaków. Za swoje zasługi w tym okresie został uszlachcony. Już w czasie zarządu komisarycznego wyspy został mianowany sędzią sądu najwyższego Nowej Fundlandii.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]