Ganglioplegiki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Ganglioplegiki (leki ganglioplegiczne) to substancje działające antagonistycznie do acetylocholiny w zwojach autonomicznego układu nerwowego. Łącząc się z receptorami nikotynowymi w zwojach blokują działanie acetylocholiny i hamują przewodzenie impulsów w AUN. W związku z tym ich działanie na organizm jest wielokierunkowe i bardzo złożone.

Do grupy ganglioplegików zaliczane są m.in.: heksametonium, mekamylamina, pempidyna, trimetafan. Ganglioplegicznie działa również nikotyna w dużych dawkach.

Działanie farmakologiczne[edytuj | edytuj kod]

Efektem działania tych substancji jest:

Zastosowanie i działania niepożądane[edytuj | edytuj kod]

Substancji chemicznych należących do tej grupy nie stosuje się w celach leczniczych z powodu licznych działań niepożądanych, takich jak:

  • ryzyko zapaści ortostatycznej
  • porażenie perystaltyki jelit, zaparcia
  • zaburzenia widzenia
  • niewydolność nerek

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

nikotyna

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Janiec Waldemar (red.), Kompendium farmakologii Wydanie II, Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 2006, ISBN 83-200-3589-9

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.