Glenn Tipton
| Ten artykuł od 2011-04 wymaga uzupełnienia źródeł podanych informacji. Informacje nieweryfikowalne mogą zostać zakwestionowane i usunięte. Aby uczynić artykuł weryfikowalnym, należy podać przypisy do materiałów opublikowanych w wiarygodnych źródłach. |
| Glenn Tipton | |
Glenn Tipton w 2005 |
|
| Imię i nazwisko | Glenn Raymond Tipton |
| Data i miejsce urodzenia | 25 października 1948[1] Blackheath |
| Instrument | gitara, fortepian, wokal |
| Gatunek | heavy metal, speed metal, hard rock |
| Zawód | gitarzysta, wokalista |
| Aktywność | od 1968 |
| Instrument | |
| osobisty model gitary elektrycznej Hamer | |
| Zespół | |
| Shave 'em Dry The Flying Hat Band Judas Priest |
|
| Strona internetowa | |
Glenn Raymond Tipton (ur. 25 października 1948 w Blackheath[1]) – brytyjski muzyk rockowy, gitarzysta zespołu Judas Priest.
Do Judas Priest trafił z zespołu Flying Hat Band, gdzie oprócz gry na gitarze elektrycznej śpiewał i okazyjnie grał na instrumentach klawiszowych. Jest znany ze swoich partii solowych, w które często wplata trudne technicznie zagrania. W jego grze słychać inspirację muzyką neoklasyczną. Tipton tworzy ponadto muzykę do filmów i gier video. W Judas Priest grał w duecie z K.K. Downingiem nieprzerwanie od ponad 35 lat, do momentu jego odejścia z zespołu. Uważany jest za jednego z najlepszych gitarzystów rockowych i heavy-metalowych na świecie.
Przez wiele lat twórczości, szczególnie w jej wczesnym okresie Tipton używał gitary Fender Stratocaster, najpierw standardowej, później modelu 70's wyposażonego w dwa humbuckery i lustrzaną płytkę ochronną. Używał go między innymi podczas Screaming for Vengeance Tour. We wczesnych latach '80 grał też na na gitarze Gibson SG o podobnym wykończeniu. W połowie lat osiemdziesiątych zaczął używać "kanciastych" gitar firmy Hamer, sygnowanych swoim nazwiskiem: Hamer GT Custom (Wersja czarna z białą obwódką i biała z czarną) i Hamer Phantom GT (brązowa z czarną płytką ochronną i czarna z lustrzaną płytką). Używał niemal wyłącznie wzmacniaczy firmy Marshall – głównie modelu JCM800. Obecnie stosuje zestawienie wielu różnych przedwzmacniaczy pod kontrolerem MIDI.
W 1996 r. ukazał się jego pierwszy solowy album "Baptizm of Fire". Materiał nagrywany był w dwóch turach - pierwsza sesja (w której prócz Tiptona uczestniczyli John Entwistle i Cozy Powell nie została przyjęta przez wytwórnię ze względu na zbyt oldschoolowy charakter materiału, który, zdaniem managementu, nie sprzedałby się zbyt dobrze. Tipton wszedł więc do studia drugi raz, już z innymi muzykami (wśród nich byli min. Don Airey, i Robert Trujillo), a z materiału nagranego wcześniej, z Entwistlem i Powellem, ostał się tylko utwór "The Healer".
W 2004 roku muzyk wraz K.K. Downingiem został sklasyfikowany na 13. miejscu listy 100 najlepszych gitarzystów heavymetalowych wszech czasów wg magazynu Guitar World[2].
W roku 2006 ukazał się niepublikowany wcześniej materiał z nagrań na płytę "Baptizm of Fire", w których uczestniczyli John Entwistle i Cozy Powell, obaj już wówczas (2006), niestety, nieżyjący. Płytę zatytułowano "Edge of the World". Ma ona bardziej stonowany charakter i więcej spokojniejszych utworów niż poprzednie wydawnictwo gitarzysty.
Spis treści |
Dyskografia [edytuj]
z Judas Priest [edytuj]
- Rocka Rolla (1974)
- Sad Wings of Destiny (1976)
- Sin After Sin (1977)
- Stained Class (1978)
- Killing Machine (1979)
- Unleashed in the East (1979)
- British Steel (1980)
- Point of Entry (1981)
- Screaming for Vengeance (1982)
- Defenders of the Faith (1984)
- Turbo (1986)
- Priest...Live! (1987)
- Ram It Down (1988)
- Painkiller (1990)
- Jugulator (1997)
- Live Meltdown (1998))
- Demolition (2001)
- Live in London (DVD) (2001)
- Angel of Retribution (2005)
- Rising in the East (DVD) (2005)
- Nostradamus (2008)
Kariera solowa [edytuj]
- Baptizm of Fire (1996)
- Edge of the World (2006)
Gościnnie [edytuj]
- Samantha Fox Just One Night – "Spirit of America" (1988)
Przypisy
- ↑ 1,0 1,1 Steve Huey: Biografia Glenna Tiptona na stronie allmusic.com (ang.). allmusic.com. [dostęp 2011-06-17].
- ↑ GUITAR WORLD's 100 Greatest Heavy Metal Guitarists Of All Time - Jan. 23, 2004 (ang.). blabbermouth.net. [dostęp 2011-12-07].
Linki zewnętrzne [edytuj]
|
|||||||||||||||||||||||