Glenn Tipton

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Glenn Tipton
Judas Priest Retribution 2005 Tour Glenn Tipton.jpg
Glenn Tipton w 2005
Imię i nazwisko Glenn Raymond Tipton
Data i miejsce urodzenia 25 października 1948[1]
Blackheath
Instrument gitara elektryczna, gitara akustyczna, gitara basowa, fortepian
Gatunek heavy metal, speed metal, hard rock
Zawód gitarzysta, wokalista
Aktywność od 1968
Instrument
osobisty model gitary elektrycznej Hamer
Zespół
Shave 'em Dry
The Flying Hat Band
Judas Priest
Strona internetowa

Glenn Raymond Tipton (ur. 25 października 1948 w Blackheath[1]) – brytyjski muzyk rockowy, gitarzysta zespołu Judas Priest.

Do Judas Priest trafił z zespołu Flying Hat Band, gdzie oprócz gry na gitarze elektrycznej śpiewał i okazyjnie grał na instrumentach klawiszowych. Jest znany ze swoich partii solowych, w które często wplata trudne technicznie zagrania. W jego grze słychać inspirację muzyką neoklasyczną. Tipton tworzy ponadto muzykę do filmów i gier video. W Judas Priest grał w duecie z K.K. Downingiem nieprzerwanie od ponad 35 lat, do momentu jego odejścia z zespołu. Uważany jest za jednego z najlepszych gitarzystów rockowych i heavy-metalowych na świecie.

Przez wiele lat twórczości, szczególnie w jej wczesnym okresie Tipton używał gitary Fender Stratocaster, najpierw standardowej, później modelu 70's wyposażonego w dwa humbuckery i lustrzaną płytkę ochronną. Używał go między innymi podczas Screaming for Vengeance Tour. We wczesnych latach '80 grał też na na gitarze Gibson SG o podobnym wykończeniu. W połowie lat osiemdziesiątych zaczął używać "kanciastych" gitar firmy Hamer, sygnowanych swoim nazwiskiem: Hamer GT Custom (Wersja czarna z białą obwódką i biała z czarną) i Hamer Phantom GT (brązowa z czarną płytką ochronną i czarna z lustrzaną płytką). Używał niemal wyłącznie wzmacniaczy firmy Marshall – głównie modelu JCM800. Obecnie stosuje zestawienie wielu różnych przedwzmacniaczy pod kontrolerem MIDI.

W 1996 r. ukazał się jego pierwszy solowy album Baptizm of Fire. Materiał nagrywany był w dwóch turach - pierwsza sesja (w której prócz Tiptona uczestniczyli John Entwistle i Cozy Powell nie została przyjęta przez wytwórnię ze względu na zbyt "oldschoolowy" charakter materiału, który, zdaniem managementu, nie sprzedałby się zbyt dobrze. Tipton wszedł więc do studia drugi raz, już z innymi muzykami (wśród nich byli min. Don Airey, i Robert Trujillo), a z materiału nagranego wcześniej, z Entwistlem i Powellem, pozostał tylko utwór "The Healer".

W 2004 roku muzyk wraz K.K. Downingiem został sklasyfikowany na 13. miejscu listy 100 najlepszych gitarzystów heavymetalowych wszech czasów według magazynu Guitar World[2].

W roku 2006 ukazał się niepublikowany wcześniej materiał z nagrań na płytę "Baptizm of Fire", w których uczestniczyli John Entwistle i Cozy Powell, obaj już wówczas (2006) nieżyjący. Płytę zatytułowano "Edge of the World". Ma ona bardziej stonowany charakter i więcej spokojniejszych utworów niż poprzednie wydawnictwo gitarzysty.

Dyskografia[edytuj | edytuj kod]

z Judas Priest[edytuj | edytuj kod]

Kariera solowa[edytuj | edytuj kod]

Gościnnie[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Steve Huey: Biografia Glenna Tiptona na stronie allmusic.com (ang.). allmusic.com. [dostęp 2011-06-17].
  2. GUITAR WORLD's 100 Greatest Heavy Metal Guitarists Of All Time - Jan. 23, 2004 (ang.). blabbermouth.net. [dostęp 2011-12-07].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]