Gorący podkarzeł

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Schematyczny przekrój podkarła typu widmowego B

Gorący podkarzeł – odmiana podkarła o typie widmowym B.

Gorące podkarły stanowią późną fazę ewolucyjną niektórych gwiazd, które w końcowym momencie swojego istnienia stają się czerwonymi olbrzymami, ale tracą zewnętrzną warstwę wodoru zanim w ich jądrach rozpoczyna się synteza jądrowa helu. Mechanizm i powód utraty zewnętrznych warstw gwiazd nie jest do końca rozumiany, ale uważa się, że może powstawać w układach podwójnych w wyniku interakcji obydwu elementów układu. Pojedyncze gorące podkarły mogą także powstawać w wyniku połączenia się dwóch białych karłów.

Masy tego typu gwiazd wynoszą około 0,5 M, na ich materię składa się w większości hel, z niewielką domieszką (ok. 1%) wodoru. Ich promień wynosi od 0,15 do 0,25 R, a temperatura od 4000 do 20 000 K.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]