I wojna meseńska
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
I wojna meseńska – konflikt zbrojny między Spartą a Messeńczykami toczący się w drugiej połowie VIII w. p.n.e.[1] Pauzaniasz datuje wojnę na lata 743-724 p.n.e., jednak trudno ustalić na ile odpowiada to rzeczywistości[2]. Wojna była elementem ekspansji Sparty w kierunku zachodnim, po opanowaniu całej Lakonii. Nie wiemy czy wtedy udało się Spartanom opanować całą Messenię czy tylko żyzną równinę nad rzeką Pamisos[1], w każdym razie wojna zakończyła się zwycięstwem Sparty, a według Pauzaniasza pokonanym Messeńczykom narzucono trzy warunki[3]:
- zakaz rewolty
- przekazywanie Spartanom połowy corocznych zbiorów z pól
- uczestnictwo w żałobie po śmierci ważnych Spartan
Jedyną większą bitwą tej wojny była bitwa pod górą Itome w 724 p.n.e. zakończona zwycięstwem Messeńczyków.
Zobacz też [edytuj]
Przypisy
- ↑ 1,0 1,1 Bravo i Wipszycka 1988 ↓, s. 217
- ↑ Hall 2007 ↓, s. 173
- ↑ Hall 2007 ↓, s. 176
Bibliografia [edytuj]
- Benedetto Bravo, Ewa Wipszycka: Historia starożytnych Greków. T. 1. Warszawa: Wydawnictwo naukowe PWN, 1988, s. 217.
- Jonathan Hall: A history of the archaic Greek world, ca. 1200-479 BCE. Wiley-Blackwell, 2007. ISBN 9780631226673.
