I wojna meseńska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

I wojna meseńska – konflikt zbrojny między Spartą a Messeńczykami toczący się w drugiej połowie VIII w. p.n.e.[1] Pauzaniasz datuje wojnę na lata 743-724 p.n.e., jednak trudno ustalić na ile odpowiada to rzeczywistości[2]. Wojna była elementem ekspansji Sparty w kierunku zachodnim, po opanowaniu całej Lakonii. Nie wiemy czy wtedy udało się Spartanom opanować całą Messenię czy tylko żyzną równinę nad rzeką Pamisos[1], w każdym razie wojna zakończyła się zwycięstwem Sparty, a według Pauzaniasza pokonanym Messeńczykom narzucono trzy warunki[3]:

  • zakaz rewolty
  • przekazywanie Spartanom połowy corocznych zbiorów z pól
  • uczestnictwo w żałobie po śmierci ważnych Spartan

Jedyną większą bitwą tej wojny była bitwa pod górą Itome w 724 p.n.e. zakończona zwycięstwem Messeńczyków.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]