Indeks górny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Indeks górny lub superskrypt (ang.: superscript) – formatowanie znaków polegające na podwyższeniu dolnej linii znaku w stosunku do znaków sąsiadujących i zmniejszeniu jego rozmiaru. Indeks górny jest często stosowany w formułach matematycznych, np. y = x2, chemicznych, np. H+ + OH-, izotopów: 235U lub jako oznaczenie przypisu.

Znaki w indeksie górnym zdefiniowane w Unikodzie[edytuj | edytuj kod]

znaki Unikodu
  0 1 2 3 4 5 6 7 8 9 A B C D E F
U+00Bx                          
U+207x x⁰ xⁱ     x⁴ x⁵ x⁶ x⁷ x⁸ x⁹ x⁺ x⁻ x⁼ x⁽ x⁾ xⁿ
Odpowiadające znaki HTML
0 1 2 3 4 5 6 7 8 9 A B C D E F
U+00Bx     x2 x3           x1            
U+207x x0 xi     x4 x5 x6 x7 x8 x9 x+ x x= x( x) xn

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]