Inkardynacja

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Inkardynacja – przypisanie (przynależność) duchownego do konkretnej diecezji lub zgromadzenia zakonnego.

W Kościele katolickim, zgodnie z Kodeksem Prawa Kanonicznego, inkardynacja dokonuje się poprzez przyjęcie święceń diakonatu, więc każdy diakon i prezbiter podlega władzy zwierzchnika (biskupa lub wyższego przełożonego) kościoła partykularnego albo prałatury personalnej, albo jakiegoś instytutu życia konsekrowanego lub jakiegoś stowarzyszenia, które ma zdolność inkardynacji[1].

Przypisy

  1. Kan. 265 [1]