Kalpurnia Pisonis

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Kalpurnia Pisonis – ur. 77 r. p.n.e. obywatelka Rzymu, trzecia i ostatnia żona Juliusza Cezara.

Wzięli ślub w 59 roku p.n.e., nie mieli dzieci, gdyż Kalpurnia była bezpłodna. Podobno Juliusz Cezar nie chcąc rozwodzić się z Kalpurnią, chciał przeprowadzić ustawę, która pozwalałaby mieć tyle żon, aby doczekać się potomka.

Jak podają źródła, Kalpurnia przeczuwała, że nastąpi zamach na jej męża i próbowała go ostrzec. W dniu id marcowych nakłaniała go, żeby posłał do senatu informację mówiącą o tym, że jest chory, ten jednak nie chciał kłamać. Po jego śmierci dostarczyła wszystkie dokumenty, w tym testament i notatki, Markowi Antoniuszowi, jednemu z nowych rzymskich przywódców. Nigdy nie wyszła ponownie za mąż.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]