Kanał Newport Pagnell

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Kanał Newport Pagnellkanał o długości 1,25 mili (2 km) łączący Kanał Grand Junction z Great Linford oraz Newport Pagnell. Znajduje się na nim siedem śluz[1]. Budowę zatwierdził parlament brytyjski w czerwcu 1814. Otwarcie nastąpiło w 1817[1]. Koszt budowy wyniósł 14 200 funtów[1].

Kanał służył głównie do spływu węgla kamiennego, w mniejszym stopniu również innych towarów, np. wapna i obornika[1]. W 1845 przewieziono rekordową ilość towarów – 14 887 ton[1]. Od 1845 zakupem kanału zainteresowana była spółka kolejowa London and North Western Railway[2], oferty sprzedaży były jednak odrzucane do 1862, kiedy został on zakupiony przez Newport Pagnell Railway za 9000 funtów[2]. Kanał zamknięto w 1864, gdyż jego rolę przejęła kolej[1][2].

W początkowym odcinku kanału do lat 60. XX w. znajdował się bardzo popularny wśród wioślarzy pub[3].

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 Charles Hadfield: The Canals of the East Midlands (including part of London) Second edition. Newton Abbot: David & Charles (Publishers) Limited, 1970, s. 126. ISBN 071534871X.
  2. 2,0 2,1 2,2 Charles Hadfield: The Canals of the East Midlands (including part of London) Second edition. Newton Abbot: David & Charles (Publishers) Limited, 1970, s. 228-229. ISBN 071534871X.
  3. Tom Chaplin: Narrow Boats. Newton Abbot: Whittet Books, 1989, s. 109. ISBN 0905483715.