Katalepsja

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Katalepsja (łac. catalepsis z gr. κατάληψις "chwytanie" od przedrostka kata 'pod; w dół' używanego również jako wzmocnienie oraz czasownika lambánein 'brać, chwytać'), stan kataleptyczny – specyficzne zesztywnienie mięśni, połączone z zastyganiem postawy ciała oraz położeniu kończyn i wygięciu szyi, także w nienaturalnych pozycjach.

Objaw spowodowany jest wzmożeniem napięcia mięśniowego przy jednoczesnym upośledzeniu lub nawet całkowitym zablokowaniu czynności ruchowych chorego. Zesztywnienie to jest elastyczne, to znaczy ciałem chorego można poruszać. W zależności od odmiany katalepsji, po poruszeniu ciałem chorego, zastyga ono w nowej pozycji – gibkość (giętkość) woskowa, lub też ciało wraca do poprzedniej pozycji.

Jeden z objawów chorobowych mogących występować w katatonii, a także w niektórych chorobach mózgu lub zatruciach. Podobne objawy można wywołać także hipnozą lub zablokowaniem receptorów dopaminergicznych (w skrajnych przypadkach – może być powikłaniem stosowania leków antypsychotycznych[1]).

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Adam Bilikiewicz, Włodzimierz Strzyżewski: Psychiatria: podręcznik dla studentów medycyny. Warszawa: Państwowy Zakład Wydawnictw Lekarskich, 1992, s. 495. ISBN 83-200-1688-6.
  • K. Rasmussen, MA. Hsu, S. Noone, BG. Johnson i inni. The orexin-1 antagonist SB-334867 blocks antipsychotic treatment emergent catalepsy: implications for the treatment of extrapyramidal symptoms.. „Schizophr Bull”. 33 (6), s. 1291-7, Nov 2007. doi:10.1093/schbul/sbm087. PMID 17660489. 

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.