Koń bretoński
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Koń bretoński – koń zimnokrwisty hodowany w Bretanii.
Jest krępy, ma ciężką, kwadratową głowę o prostym profilu, małych uszach i dużych chrapach. W kłębie 152-162 cm, szyja krótka i umięśniona, grzywa obfita, falista. Kończyny mocne i krótkie, a kopyta kształtne i mocne. Ogon zazwyczaj bardzo krótko obcięty. Zwykle maść winno- lub ciemnodereszowata oraz kasztanowa lub gniada.
Standardy rasy [edytuj]
- Syndicat des Eleveurs de Cheval Breton[1]
Przypisy
