Kod uwierzytelniania wiadomości

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Kod uwierzytelniania wiadomości (ang. MAC – Message Authentication Code, także MIC – Message Integrity Code) – w kryptografii jednokierunkowa funkcja wykorzystująca klucz tajny w celu wytworzenia skrótu wiadomości. Kody uwierzytelniania wiadomości wykorzystywane są do uwierzytelnienia danych oraz zapewnienia ich integralności. Od klasycznych funkcji jednokierunkowych odróżnia je to, że poprawność wiadomości mogą sprawdzić tylko osoby dysponujące kluczem tajnym[1].

We współczesnej kryptografii jako kody MAC wykorzystuje się funkcję skrótu z domieszanym kluczem tajnym (HMAC, UMAC) lub szyfr blokowy (CBC-MAC, XCBC, CMAC, OMAC, PMAC).

Ze względu na to, że głównym zastosowaniem funkcji MAC jest zapewnienie integralności i autentyczności w trakcie szyfrowania danych, stworzono również tryby pracy szyfrów blokowych, które realizują te funkcje równocześnie (OCB, CCM).

Przypisy

  1. Bruce Schneier: Kryptografia dla praktyków: protokoły, algorytmy i programy źródłowe w języku C. Warszawa: Wydawnictwa Naukowo-Techniczne, 2002, s. 62. ISBN 83-204-2678-2.