Komunia święta duchowa

Z Wikipedii

Skocz do: nawigacji, szukaj

Komunia święta duchowa to rodzaj modlitwy katolików, mającej na celu "pielęgnowanie w duszy stałego pragnienia Sakramentu Eucharystii"[1].

Była stosowana przez wielu świętych i innych mistrzów życia duchowego. Tradycja jej stosowania pochodzi od Soboru Trydenckiego.

Pius XII pisał w encyklice Mediator Dei et hominum: "Kościół życzy sobie w szczególności, aby chrześcijanie przynajmniej pragnieniem przyjmowali eucharystyczny pokarm, zwłaszcza gdy im nie łatwo uczynić to rzeczywiście, a to zaś w ten sposób, by wzbudziwszy żywą wiarę i upokorzywszy z uszanowaniem duszę, ufając całkowicie woli Boskiego Zbawiciela, łączyli się z Nim najpłomienniejszym jak tylko mogą uczuciem miłości."[2]

[edytuj] Formuły

Jedna z form komunii duchowej brzmi: "Pragnę Cię przyjąć Panie z tą samą czystością, pokorą i pobożnością, z jaką przyjęła Cię Twoja Najświętsza Matka, z duchem i żarliwością świętych".

[edytuj] Przypisy

  1. ↑ Jan Paweł II, ENCYKLIKA ECCLESIA DE EUCHARISTIA, n. 34
  2. ↑ O komunii duchowej - pytania i odpowiedzi

[edytuj] Linki zewnętrzne

Źródło: „http://pl.wikipedia.org/wiki/Komunia_%C5%9Bwi%C4%99ta_duchowa”