Konstytucja Nauru

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Nauru
Flaga Nauru
Ten artykuł jest częścią serii:
Ustrój i polityka
Nauru

Wikiprojekt Polityka

Konstytucja Republiki Nauru została przyjęta w następstwie niepodległości 31 stycznia 1968 roku.

Referendum[edytuj | edytuj kod]

W 2010 roku na Nauru odbyło się referendum w sprawie zmiany konstytucji, dotyczące głównie wprowadzenia wybieralności prezydenta w wyborach bezpośrednich, a nie, jak dotychczas, przez parlament. Obywatele zdecydowanie opowiedzieli się przeciw zmianie konstytucji. Spośród 4,4 tys. głosujących prawie 3 tys. zagłosowało przeciw (ok. 68%). Frekwencja wyborcza wyniosła 78%[1]. Władze państwa wyraziły rozczarowanie decyzją obywateli. Oświadczyli, że powodem odrzucenia zmian był strach i niepewność podsycany przez członków parlamentu niepopierających rządzącej administracji[2].

Rozmieszczenie części[edytuj | edytuj kod]

Konstytucja Nauru dzieli się na 11 części :

Część I (Art. 1 i 2) – Republika Nauru i Najwyższe prawa Nauru
Część II (Art. 3-15) – Ochrona Podstawowych Praw i Wolności
Część III (Art. 16-25) – Prezydent i Rząd
Część IV (Art. 26-47) – Ustawodawstwo
Część V (Art. 48-57) – Sądownictwo
Część VI (Art. 58-67) – Finanse
Część VII (Art. 68-70) – Służba państwowa
Część VIII (Art. 71-76) – Obywatelstwo
Część IX (Art. 77-79) – Uprawnienia nadzwyczajne
Część X (Art. 80-84) – Postanowienia ogólne
Cześć XI (Art. 85-100) – Przepisy ogólne

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Nauruans vote against proposed Constitutional Amendments (ang.). Radio New Zealand International, 28 lutego 2010. [dostęp 2010-03-01].
  2. Nauru leaders disappointed with referendum rebuff (ang.). Radio New Zealand International, 1 marca 2010. [dostęp 2010-03-01].