Krasnoje Znamia (kanonierka)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Krasnoje Znamia
Carski Chrabryj w 1895.
Carski Chrabryj w 1895.
Klasa kanonierka
Typ Krasnoje Znamia
Historia
Początek budowy 1894
Położenie stępki 27 grudnia 1894
 Carski WMF
Wejście do służby 21 listopada 1895
 WMF ZSRR
Wejście do służby 30 grudnia 1922
 WMF ZSRR
Wejście do służby 13 listopada 1943 (po podniesieniu)
Los okrętu zatopiony 18 listopada 1942, podniesiony 13 listopada 1943
Dane taktyczno-techniczne
Wyporność 1760 ton (standardowa)
Długość 72.26 m
Szerokość 4,0 m
Prędkość 14,5 węzła
Napęd
2 silniki sprzężone potrójnej ekspansji o mocy 2100 KM
8 kotłów
Zasięg 600 mil morskich
Uzbrojenie
5 dział 130 mm/55 B7 Pattern 1913
1 działo 40 mm
2 działa 74 mm
50 min
Załoga 165–201

Krasnoje Znamia (ros. Czerwony Sztandar) – rosyjska a następnie radziecka kanonierka, wodowana w 1895 pod nazwą „Chrabryj” (ros. Odważny)[1].

Podczas I wojny światowej, okręt uczestniczył w walkach na Morzu Bałtyckim. W 1917 podczas operacji Albion został uszkodzony. Pięć lat po rewolucji bolszewickiej, 31 grudnia 1922, został przemianowany na „Krasnoje Znamia”. Okręt uczestniczył w wojnie kontynuacyjnej, gdzie 16 listopada 1942 został storpedowany przez 3 fińskie kutry torpedowe: „Syöksy”, „Vinha” i „Vihuri”[2]. Fiński dowódca - kapteeniluutnantti Jouko Pirhonen, za udaną akcję, zakończoną sukcesem, został odznaczony Krzyżem Mannerheima. 13 listopada 1943, został podniesiony. W 1960 ostatecznie skreślony z listy okrętów Radzieckiej Marynarki Wojennej.

Przypisy