Libera (chór)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Libera zespół chóralny wyodrębniony z anglikańskiego chóru parafialnego z południowego Londynu. Zespół tworzy grupa chłopców w wieku od 7 do 16 lat. Niektórzy chłopcy pozostają w zespole dłużej, by pomagać w przygotowaniu młodszych chórzystów. Nazwa zespołu niejednokrotnie ulegała zmianie.

Początki: Chór chłopięcy Świętego Filipa (Saint Philip's Boys' Choir)[edytuj | edytuj kod]

Grupa zadebiutowała w 1984 roku pieśnią San Damiano (jako Chór chłopięcy Świętego Filipa). W 1988 wydano pierwszy album Sing For Ever. W 1990 roku grupa zmieniła nazwę na "Angel Voices" (Anielskie Głosy). W tym czasie ukazał się drugi album grupy- "New Day" (Nowy Dzień). Oba albumy cieszyły się ogromną popularnością. Zmiana nazwy zespołu wiązała się ze zmianą stylu.

Angel Voices (Anielskie Głosy)[edytuj | edytuj kod]

W latach dziewięćdziesiątych grupa zyskała ogromną popularność wydając trzy albumy, regularnie występując w programach telewizyjnych.

Ostatni okres- Libera[edytuj | edytuj kod]

W 1998 grupa uzyskała ostateczną nazwę funkcjonującą do dzisiaj. "Libera" wydała pięć albumów: Libera w 1998 roku, Luminosa w 2001 roku, Free w 2004 roku, Visions w 2005 roku i Angel Voices w 2006 roku. Zespół liczy do 30 członków.

Styl[edytuj | edytuj kod]

Charakter muzyczny Libery kontrastuje z klasycznymi chórami chłopięcymi takimi jak Wiedeński Chór Chłopięcy czy też Polskie Słowiki. Dominuje jaśniejsza, typowo dyszkantowa barwa głosu, mniejszą wagę przykłada się do wykonawstwa klasycznych, barokowych, popularnych w chórach chłopięcych utworów (choć takowe też są wykonywane- Johann Pachelbel, Jan Sebastian Bach). Zespół opiera się na kompozycjach gatunku crossover. Utwory mają majestatyczny, łagodny charakter, niektóre są też nacechowane dramatyzmem, refleksyjnością i silnie nawiązują do muzyki sakralnej. Głosy w zespole odpowiadają standardom charakterystycznym dla tego typu grup. Oprócz dziecięcych altów i sopranów zespół niekiedy korzysta z łagodnego wsparcia tenorowego (chórzyści po przebyciu mutacji wspierają jeszcze przez kilka lat Liberę, śpiewając także okrojonym, naturalnym altem). Niejednokrotnie młodzi śpiewacy osiągają oktawę trzykreślną (do d’’’- utwór „Voca me”).

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]